32 jaar lang stopte Janet Traub met schilderen: vandaag straalt ze

Kunst is liefde. Kunst is essentie. Kunst is iets dat niet uitgaat, dat blijft bestaan, dat brandt in de ziel van degenen die slechts schijnbaar ver verwijderd lijken van vormen en kleuren. Janet I. Traub, een Canadese figuratieve schilder, weet dit heel goed, omdat ze het vuur van de schepping lange tijd in zich droeg voordat ze het weer op het doek bracht.

Florence, granaatappels, het licht van olieverf op doek: er zijn verhalen die tijd nodig hebben om kunst te worden, en dat van Janet is daar een van. Een verhaal over talent dat in de jeugd is ontwikkeld, over een leven dat ten volle is geleefd en over een terugkeer die elk jaar wachten in beeldmateriaal heeft omgezet.

Janet’s reis

Geboren in Canada, opgegroeid met haar ogen altijd open voor de wereld van de kunst, ontdekte Janet I. Traub al snel dat schilderen geen keuze is: het is een roeping. In 1968, nog heel jong, werd ze geselecteerd als een van de twee studenten die werden toegelaten tot het volgen van lessen aan de nieuw opgerichte Art Gallery of Alberta. Een onverwachte herkenning, die iets bevestigt wat ze in zichzelf al wist: haar pad zou voor altijd doordrongen zijn van schoonheid en emotie.

Later studeerde hij aan de Shepy National School of Art in Edmonton, waar hij die zekerheid aanscherpte met discipline en techniek. Olieverfschilderij, tekenen, aquarel: Janet bouwt een rigoureuze visuele grammatica op, gebaseerd op figuratieve representatie en de complexiteit van menselijke emoties.

In 1972 arriveerde de Harold Garry Award voor artistieke uitmuntendheid, gewonnen in een wedstrijd met ongeveer 600 kunstenaars. Dan de Universiteit van Alberta, de Bachelor of Fine Arts, en een pad dat duidelijk lijkt.

De stilte van de schilder

Toch ligt er een lange periode tussen de kleur van zijn jeugdige opleiding en zijn nieuwe artistieke ‘explosie’, die ook in Florence plaatsvond. Janet werd moeder, een alleenstaande moeder, die onvermijdelijk ruim dertig jaar lang niet kon studeren. En het was geen verzaking, maar een keuze gemaakt met alle liefde die een moeder kan geven. De penselen blijven stil liggen, de doeken wachten.

Janet houdt echter nooit op haar blik te oefenen, haar hart te laten kloppen en te observeren. Bezoek musea en galerijen, bestudeer de technieken van de meesters, observeer hoe het licht valt op de gezichten geschilderd door degenen die je voorgingen. De kunst laat haar niet in de steek: ze verandert van vorm, wordt een discrete metgezel, blijft dicht bij haar, zelfs als ze geen ruimte heeft om zich te uiten.

Het zijn jaren die een stempel drukken, maar ook iets kostbaars smeden: als het moment van terugkeer aanbreekt, zal Janet het penseel niet zomaar weer in haar hand nemen. Alles wat hij heeft meegemaakt, zal hij meenemen.

De terugkeer en Florence

Na tweeëndertig jaar keerde Janet fulltime terug naar het schilderen met olieverf. Het is geen eenvoudig herstel: het is een wedergeboorte. Zijn onderzoek richt zich op de figuratieve schilderkunst, op emoties. En zijn verhaal is verbonden met Florence, een stad die zijn leven binnendringt op het moment dat dingen binnenkomen die alles veranderen: plotseling en voor altijd.

Eerst de Charles H. Cecil Studios, daarna de Florence Academy of Art: de stad wordt voor Janet een plaats van studie en erkenning, waar de grote Italiaanse figuratieve traditie haar gevoeligheid ontmoet en voedt op een manier die geen enkele andere plek had kunnen doen. De daaropvolgende jaren brachten internationale erkenning en aanwezigheid.

Zijn werken worden geselecteerd voor tentoonstellingen en prijzen op het gebied van portret- en figuratieve schilderkunst, waaronder de BP Portrait Award van de National Portrait Gallery in Londen. Hij exposeert in Wenen, New York, Barcelona, ​​Madrid, Hong Kong, Taipei. In Canada beschouwt de National Gallery zijn werk als cultureel erfgoed dat moet worden gearchiveerd en bewaard.

Een ‘eindeloze’ liefde

Dan oefent Florence een nieuwe magie uit. Tijdens een verblijf bij Helvetia & Bristol, in kamer 274, ontstaat het verhalende motief dat alles zal veranderen. De granaatappel, een eeuwenoud symbool van vruchtbaarheid, liefde en wedergeboorte, wordt het hart van een nieuwe picturale cyclus. In 2022 krijgt Pomegranate Lovers vorm, een reis gewijd aan de liefde in al zijn nuances.

In 2026 arriveert die reis in Florence met de tentoonstelling Senza Fine, een gratis toegankelijke tentoonstelling die van 27 tot en met 29 juni wordt gehouden in Helvetia & Bristol en van 1 tot en met 15 juli in Geko Art Studio. Een picturale reis die niet zomaar een tentoonstellingsafspraak is, maar het meest volwassen hoofdstuk van een artistieke biografie die op het juiste moment heeft kunnen wachten.

Bij Helvetia & Bristol (Via dei Pescioni 2) is de tentoonstelling elke dag geopend van 10.00 tot 14.30 uur, met aperitief van 14.30 tot 20.30 uur: eten, wijn, live klassieke muziek samengesteld door Firenze Classica en informele ontmoetingen met de kunstenaar. De vernissage vindt plaats op 27 juni met een besloten receptie op uitnodiging van 18.00 tot 20.00 uur.

Een reis waarbij Florentijnse kunst elke dag tot leven komt

En dan? Vervolgens gaat de tentoonstelling van 1 tot en met 15 juli door in Geko Art Studio, geopend van maandag tot en met vrijdag van 10.00 tot 13.00 uur en van 14.00 tot 19.00 uur. Weekendbezoeken zijn mogelijk op afspraak en de toegang is gratis… maar Geko Art is niet alleen de tweede locatie van de tentoonstelling.

Het is veel, veel meer, het is een thuis, een creatieve ruimte die is getransformeerd in een levend en actief materiaal van het project. Het is geen toeval dat ze de artistieke video bij de tentoonstelling coproduceerde, zich ervan bewust hoeveel de schilder te vertellen had. Vervolgens stelde hij de ruimte beschikbaar, wederom zeker niet zomaar een ruimte, maar een ruimte die in staat was een dialoog aan te gaan met zijn picturaal onderzoek.

Geko Art Studio, opgericht en geleid door Rosanna Fabozzi, is in feite een atelier met een precieze roeping: van kunst een toegankelijke, stimulerende, allesomvattende ervaring maken. Om deze reden biedt het elke maand schilder-, beeldhouw- en frescocursussen, live tekensessies, Leonardiaanse lessen en workshops met een vaste kalender. De lessen worden persoonlijk en online gegeven, in individuele of groepsvorm, met korte en lange termijncursussen, avondcursussen en activiteiten speciaal voor kinderen.

Een ruimte die openstaat voor iedereen, van de nieuwsgierige beginner tot de kunstenaar die zich dieper in de techniek wil verdiepen. Want de missie van Geko Art Studio is dit: dat iedere bezoeker naar buiten gaat met iets verlichts erin, iets dat blijft hangen. Net zo lang als de passie van Janet I. Traub voortduurt.

Een pad om te bewonderen

Er zit iets buitengewoon menselijks in het verhaal van de schilder. Het leven dat alles meeneemt, de kunst die wacht, het talent dat niet vervaagt, ook al heeft het geen ruimte om te ademen. En dan de terugkeer, de granaatappels, Florence. “Senza Fine” is niet alleen de titel van een tentoonstelling.

Het is een verklaring: dat de liefde voor schilderen geen einde kent, dat schoonheid geen houdbaarheidsdatum heeft, dat het nooit te laat is om terug te gaan naar datgene wat je altijd al hebt kunnen doen. Janet weet dit al sinds ze een paar jaar oud was. En nu weet de wereld het eindelijk ook.