Huwelijk in de baan, ondanks de tumor. Gevallen nemen toe

Een bruiloft in de baan. Dit is wat er slechts enkele dagen geleden gebeurde in het Reggio Emilia Hospital, op de afdeling Oncologie. ‘Ja’ zeggen tegen zijn partner was Eugenio Baldassarre, 44 jaar oud, die echter slechts een week na de bruiloft stierf. Het verhaal vertellen was zijn vrouw en vandaag weduwe, Elisa Brogna. Maar hun verhaal is niet de enige van dit type en komt net als een Italiaanse studie opent voor nieuwe hoop voor oncologische patiënten.

De bruiloft in de rijstrook van Eugenio, voordat hij sterft

“Op 21 oktober zouden we 21 jaar samen hebben gevierd. Bijna de helft van ons leven”, zei Elisa Brogna tegen de Gazzetta di Reggio. Een leven dat echter, in het geval van Eugenio, slechts 8 dagen na de bruiloft brak, vanwege een tumor waartegen hij al enige tijd had gevochten. “We zijn acht dagen voordat hij stierf op de afdeling Oncologie getrouwd zijn geweest: een intieme, maar mooie ceremonie, de gezondheidswerkers hielpen ons haar te organiseren en een dokter verhuisde zelfs”, legde de vrouw uit. Haar man, nu die stierf, kwam oorspronkelijk uit Lecce, maar woonde 11 jaar in Reggio Emilia: minder dan een jaar geleden, in december 2024, had hij een ongeneeslijke tumor vastgesteld. Na een paar maanden van zorg had de voormalige computertechnicus daarom besloten om te trouwen met zijn partner, die hem vandaag beschrijft als “goed, beschikbaar, altijd glimlachend en positief. Bij de ziekte was hij het die ons moed gaf”.

De vorige

Bruiloften in het ziekenhuis, vooral in het geval van mensen met kanker (in de meeste gevallen ongeneeslijk, in de terminale fase) zijn niet zo zeldzaam. In de loop der jaren zijn patiënten in feite toegenomen die besluiten om de eeuwige liefde te beloven, ongeacht het verloop van de ziekte, net zoals ze nog in de rijstrook zijn, onderworpen aan gezondheidsbehandelingen. Pas vorige week was ook gebeurd in Toscane, protagonisten Francesco in Annarita. “Toen de artsen communiceerden dat er niets meer te doen was, omhelsden we onszelf en hij zei tegen mij: laten we nu trouwen.” Het gebeurde in Arezzo, waar Francesco tien dagen geleden stierf op 33 jaar geleden, die in 2024 ziek waren geworden. Hun verhalen hebben gemeen met die van andere paren, die een soortgelijk pad hebben uitgevoerd, waardoor de beslissing werd genomen om te trouwen, ondanks de beperkte vooruitzichten op het leven.

Als u in het ziekenhuis kunt trouwen

De bruiloft in het ziekenhuis is in feite niet het voorrecht van jonge of middelgrote paren. Zelfs Antonia en Nuccio, 64 en 81 jaar oud, zijn in 2022 getrouwd op de oncologieafdeling van het San Carlo Hospital. “We hebben elkaar ontmoet door fietsen, een sport die het beiden leuk vond, samen pedalen, een mooie vriendschap werd geboren. Vriendschap werd langzaam veranderd in liefde. Nuccio werd me 4 jaar in het ziekenhuis gewend. Carlo in Milaan in Oncology. De bruiloft, zelfs in terminale omstandigheden, wordt in feite voorzien in de wet. “In het geval van een dreigend gevaar van het leven van een van de echtgenoten, gaat de officier van de burgerlijke status van de plaats door met de viering van het huwelijk zonder publicatie en zonder de toestemming voor het huwelijk, als dit vereist is, op voorwaarde dat de echtgenoten eerst jurs hebben dat er geen belemmeringen zijn die niet kunnen

Nieuwe oncologische studies die hoop geven

Ondertussen komen de resultaten van nieuwe studies op het oncologische veld echter aan, die de hoop op patiënten veroorzaken. In het bijzonder toont een Italiaans onderzoek, gepubliceerd in het oktobernummer van het wetenschappelijke tijdschrift Nature Medicine en getiteld ‘Rome Trial’, voor het eerst de hogere werkzaamheid van gepersonaliseerde oncologische therapieën, vergeleken met traditionele behandelingen, in gevallen van tumoren waarin genomische profilering wordt gebruikt. De analyse, op een gerandomiseerde basis, omvatte 40 oncologiecentra op het Italiaanse grondgebied, voor in totaal bijna 1.800 patiënten. Het doel was om de standaard therapeutische benadering te vergelijken, die de conventionele klinische richtlijnen volgt, met een experimentele.

De experimentele studie

In het laatste geval ontvingen patiënten een gerichte behandeling als gevolg van eerdere individuele genomische profilering. Het onderzoek zag het team van het team van oncologen, pathologen, genetici, moleculaire, bio -informatieke biologen, radiologen, immunologen en klinische farmacologen. “Patiënten die werden behandeld met gepersonaliseerde therapieën vertoonden een objectief responspercentage van 17,5%, aanzienlijk hoger dan 10% waargenomen in de controlegroep die werd behandeld met standaardtherapieën – verklaart ANSA – progressievrije overleving toonde een klinisch relevante verbetering, van 2,8 maanden van de 3,5 maanden controlegroep in de groep behandeld met gepersonaliseerde therapieën. benadrukken dat therapieën onder leiding van de genomics niet alleen meer antwoorden produceren, maar ook in de loop van de tijd meer duren.

Een mogelijk keerpunt in de zorg

“Deze resultaten vormen niet alleen een incrementele verbetering, maar een authentieke verandering van paradigma”, merkte Paolo Marchetti, wetenschappelijk directeur van de hulp-CIRCC’s van Rome en promotor van de studie. “We hebben de test gegeven dat de gepersonaliseerde aanpak, geleid door volledige genomische profilering, klinisch superieur is aan standaardtherapieën bij het beheer van oncologische patiënten met gevorderde ziekte,” voegde de expert toe.