Wie is Christine Lagarde, de vrouw die de ECB de afgelopen zeven jaar heeft geleid
Met een eenvoudige videoboodschap die op haar sociale kanalen werd gedeeld, kondigde Christine Lagarde aan dat haar zevenjarige ambtstermijn aan het roer van de Europese Centrale Bank voortijdig zal eindigen. De Franse jurist en econoom was de eerste vrouw die in november 2019 op de hoogste zetel van de Eurotoren zat en speelde een hoofdrol in enkele van de meest stormachtige bladzijden van de recente financiële wereld, van de pandemie tot de stijging van de inflatie, en heeft zichzelf met een onmiskenbaar charisma opgeworpen.
Van haar begin als advocaat tot het leiden van mondiale financiële instellingen
Christine Lagarde, geboren in 1956, is geboren en getogen in Parijs. Gesmeed in de competitieve discipline van het synchroonzwemmen, begon ze haar professionele carrière op het gebied van handels- en antitrustrecht na universitaire studies in rechten en economie.
Nadat ze in 1981 bij het Parijse kantoor van Baker McKenzie kwam, klom ze op in de gelederen van de beroemde forensische multinational, totdat ze in 1999 de eerste vrouwelijke president ter wereld werd, gevestigd in Chicago.
Ze maakte haar debuut in de Franse politiek in 2005 als minister verantwoordelijk voor buitenlandse handel, voordat ze de overstap maakte naar de landbouw en uiteindelijk tussen 2007 en 2011 de leiding kreeg over het ministerie van Economie, Industrie en Werkgelegenheid onder het presidentschap van Nicolas Sarkozy.
Een belangrijke rol, waarin ze de eerste golf van de financiële crisis van 2008 het hoofd moest bieden, waarbij ze optimaal gebruik maakte van die vaardigheden die later de deuren zouden openen voor het directeurschap van het Internationale Monetaire Fonds in Washington in 2011. In 2016 herbevestigd voor een tweede mandaat, leidde ze de internationale reddingsoperaties tijdens de Europese schuldencrisis, waarbij ze een sterke nadruk legde op de empowerment van vrouwen en de duurzaamheid van de economische groei.
De zeven lange jaren als president van de ECB
Op 1 november 2019 nam Christine Lagarde het stokje over van Mario Draghi aan de top van de Europese Centrale Bank, waar ze zeven lange jaren bleef, waarbij ze haar presidentschap baseerde op een directe communicatiestijl, gericht op collegialiteit en interinstitutionele dialoog.
Een paar maanden na zijn mandaat dwong de explosie van de pandemie de ECB tot ongekende monetaire interventies, met als hoogtepunt de tijdige goedkeuring van het Pandemic Emergency Purchase Program (PEPP), een instrument dat is ontworpen om de markten voor staatsobligaties te stabiliseren en de financiële cohesie van de eurozone te behouden.
Toen de pandemische fase eenmaal voorbij was, kreeg Lagarde te maken met de geopolitieke impact van de Russische invasie van Oekraïne, die ernstige schokken op de energieprijzen en een versnelling van de inflatie in heel Europa teweegbracht. Onder zijn leiding voerde de ECB een historische restrictieve manoeuvre uit, waarbij de rente tot recordhoogte werd verhoogd om de monetaire stabiliteit te waarborgen.
De aankondiging van vervroegd ontslag
Het traject van Christine Lagarde bij de ECB eindigt officieel op 7 februari, ongeveer acht maanden eerder dan de normale deadline. De president maakte het zelf bekend in een video die op haar sociale kanalen werd gedeeld: “Ik verlaat deze instelling met het gevoel dat er goed werk is verricht en dat de ECB klaar is voor de toekomst”, zei ze, eraan toevoegend dat “het een grote eer was om deze instelling te dienen”. Ten slotte bedankte hij “iedereen die mij de afgelopen zeven jaar op deze reis heeft gesteund.”
Bekijk dit bericht op Instagram
Wie zou Lagarde kunnen opvolgen? Onder de kandidaten vallen gezaghebbende profielen op, zoals Klaas Knot en Pablo Hernández de Cos. Ondertussen kijkt de Franse econoom ernaar uit president te worden van het Wereld Economisch Forum in Genève, waarmee hij zijn centrale rol in mondiale economische beslissingen bevestigt.
