Hersenverlamming, stamcellen uit melktanden kunnen dit helpen genezen
Hersenverlamming houdt over het algemeen verband met schade die vóór of tijdens de geboorte in het centrale zenuwstelsel optreedt, met gevolgen die vaak leiden tot een verminderde houding en beweging. Er bestaat momenteel geen gerichte behandeling voor deze pathologie, die verband houdt met de zogenaamde hypoxische ischemische encefalopathie, die op zijn beurt het gevolg is van een vermindering van de zuurstof- en bloedtoevoer naar de hersenen.
In het begin zijn de symptomen en tekenen mild, met mogelijke diagnostische vertraging totdat er duidelijker klinische beelden verschijnen. Stamcellen bieden een kans (we hebben het over de toekomst) om deze aandoening aan te pakken. Met effecten die zich misschien in de loop van de tijd ontwikkelen, zoals blijkt uit onderzoek gepubliceerd in Stem Cell Research & Therapy, uitgevoerd door Japanse onderzoekers.
Hoe de hypothese werd geboren
De stamcelroute lijkt hoop te bieden voor de toekomst. Naast dierstudies die een mogelijk voordeel van stamceltherapie hebben aangetoond bij het herstellen van de neurologische functie als deze wordt gestart in de acute of subacute fase, doorgaans binnen een paar weken na de geboorte, is er ander onderzoek dat ook ruimte biedt voor perspectieven in de chronische fasen.
En de Japanse studie gaat in deze richting, waarbij bij proefdieren wordt aangetoond dat stamcellen uit de pulp van moedermelktanden hersenverlamming in de chronische fase kunnen helpen behandelen.
Dankzij de samenwerking met S-Quatre, een Japans biotechnologiebedrijf, werkt een team van wetenschappers van de Universiteit van Nagoya en het Universitair Ziekenhuis van Nagoya aan de ontwikkeling van een nieuwe therapeutische aanpak voor de ziekte, waarbij gebruik wordt gemaakt van stamcellen uit geëxfolieerde menselijke melktanden. Deze stamcellen worden verzameld uit natuurlijk gevallen melktanden die anders zouden worden weggegooid. Deze methode vermijdt de ethische zorgen die gepaard gaan met andere bronnen van stamcellen.
Wat het onderzoek laat zien
Onderzoekers creëerden modellen van hersenverlamming door eenzijdig hypoxisch-ischemisch hersenletsel te veroorzaken bij zeven dagen oude ratten, wat resulteerde in eenzijdige motorische stoornissen vergelijkbaar met hemiplegische hersenverlamming bij mensen. Ze testten de ratten op de leeftijd van 4 weken met behulp van een horizontale laddertest en selecteerden alleen degenen met significant lage scores voor het onderzoek.
Stamcellen verzameld uit melktanden bij geselecteerde ratten tijdens de chronische fase op de leeftijd van 5, 7 en 9 weken, ongeveer gelijk aan de pre-adolescentie bij mensen. De onderzoekers vergeleken motorische en leerfuncties tussen behandelde en onbehandelde ratten.
In de horizontale laddertest, waarbij ratten een ladder bewandelden met onregelmatig verdeelde sporten, had de behandelde groep na vier maanden aanzienlijk minder uitglijden dan de controlegroep.
Bij de cilindertest, waarbij de asymmetrie van de voorpoten wordt gemeten, werd bij de behandelde dieren een grotere afhankelijkheid van de aangetaste voorpoten waargenomen dan bij de controlegroep. Ten slotte zouden er volgens sommige tests ook voordelen zijn in de vorm van verbeterd leren en geheugen.
Bovenal is er een topografisch feit dat opvalt: de onderzoekers volgden de migratie van de cellen naar de hersenen en hun verspreiding. Deze resultaten suggereren dat behandeling met deze stamcellen uit melktanden de motorische en cognitieve tekorten in rattenmodellen van hersenverlamming zou kunnen verbeteren, zelfs in de chronische fase. Op dit moment zijn de eerste onderzoeken begonnen om de veiligheid en verdraagbaarheid te evalueren van een enkele dosis stamcellen uit de tanden van dezelfde kinderen bij kinderen met hersenverlamming.
We staan nog maar aan het begin, maar het pad lijkt van groot wetenschappelijk en praktisch belang te zijn, met de hoop zelfs in de chronische fasen een optie te bieden voor patiënten met hersenverlamming en hun families.
