Geval van difterie in Padua, 22-jarige in ernstige toestand in het ziekenhuis opgenomen
De 22-jarige, oorspronkelijk uit Bangladesh, bij wie difterie is vastgesteld, is in ernstige toestand in het ziekenhuis opgenomen en is geïsoleerd. Momenteel werkt hij op de afdeling Infectieziekten van het Universitair Ziekenhuis van Padua. Ongeveer 100 mensen kregen ook antibioticaprofylaxe: dit zijn de nauwe contacten van de jongere die het risico lopen besmet te raken of de infectie over te dragen, als ze al aan het broeden zijn. Het is het tweede ernstige geval in minder dan twee maanden tijd: bij het eerste, dat zich voordeed op Sicilië, was de infectieziekte fataal voor een vierjarig meisje, wier ouders ervoor hadden gekozen zich niet te laten vaccineren.
De 22-jarige werd met difterie in het ziekenhuis opgenomen
Zodra de diagnose difterie was vastgesteld, activeerden de gezondheidswerkers van het ziekenhuis van Veneto onmiddellijk en preventief het verzoek om het anti-toxische serum om de ziekte te bestrijden, via het Antigifcentrum van Pavia. De behandeling werd zaterdag toegepast, zodra de 22-jarige naar de spoedeisende hulp ging en na de eerste analyses uitgevoerd door het UOC Microbiologie en Virologie. De microbiologische bevestiging van de infectie arriveerde de volgende dag, zondag 11 oktober. van het Padua-ziekenhuis. De jongeman ondergaat momenteel ook antibioticatherapie en blijft in het ziekenhuis om de behandeling en monitoring van zijn klinische toestand voort te zetten.
Contacttracering en isolatie
De Dienst Volksgezondheid en Hygiëne (SISP) van Ulss 6 Euganea, verantwoordelijk op territoriaal niveau, is ook begonnen met het epidemiologisch onderzoek om het netwerk van contacten op te sporen van de persoon die de infectie heeft opgelopen. Eenmaal voltooid, werden ongeveer honderd mensen geïdentificeerd, waaronder nauwe contacten en mensen die uitwisselingen op de werkplek hadden. Preventieve antibioticaprofylaxe is voor iedereen geregeld en duurt in totaal 7 dagen.
Het recente precedent: het kleine meisje dat in augustus stierf
Het geval van de 22-jarige in Padua staat echter niet op zichzelf. Eind augustus liep in Palermo ook een vierjarig meisje de infectieziekte op. Het kleine meisje stierf later en er werd ontdekt dat haar ouders haar niet onmiddellijk na de geboorte hadden willen vaccineren, zoals vereist door de gezondheidsprotocollen. Volgens de moeder en vader van het meisje waren ze bang voor een verband tussen vaccinatie en autisme, waar een neef aan lijdt.
Tonsillitis verward met difterie
In het geval op Sicilië begon het kleine meisje op 13 augustus ziektesymptomen te vertonen, met name koorts, braken en verlies van eetlust. Zijn toestand was echter in korte tijd verslechterd en had zijn ouders ertoe aangezet om naar de eerste hulp van het Villa Sofia Cervello-ziekenhuis te gaan, waar de eerste diagnose tonsillitis was. Eenmaal ontslagen en ondanks de therapie verbeterde het meisje echter niet. Om deze reden keerden de ouders twee dagen later terug, op 15 augustus, toen de artsen besloten hen in het ziekenhuis op te nemen voor korte intensieve observatie, waarbij de oorzaak van de gezondheidsproblemen werd aangegeven als exsudatieve faryngeale tonsillitis. Omdat het ziektebeeld de volgende dag steeds verder verslechterde, werd besloten tot intubatie en overplaatsing naar de pediatrische intensive care van het kinderziekenhuis in Palermo, waar pogingen om het kleine meisje te redden echter tevergeefs waren, ondanks een verdere overdracht naar de afdeling hartchirurgie en het gebruik van de ECMO, d.w.z. de machine voor extracorporale circulatie.
Dankzij vaccinatie werd de neef gered
De uitkomst was anders voor de neef van het kleine meisje, die, ondanks dat hij zelf de ziekte had opgelopen, dankzij vaccinatie werd gered. Hij werd ook opgenomen in het kinderziekenhuis en had dezelfde symptomen als zijn neef. Hij verkeerde niet in ernstige toestand en herstelde vervolgens. De drie broers van het kleine meisje werden vervolgens gevaccineerd, terwijl het Openbaar Ministerie van Palermo een onderzoek had geopend om vast te stellen hoe het kon gebeuren dat het kleine meisje aan de vaccinatie ontsnapte, wat wettelijk verplicht is. In feite behoort het tot de immunisaties die in het eerste levensjaar worden uitgevoerd.
Vaccinatie tegen difterie
Dit is een cyclus van drie injecties die plaatsvinden na 3 maanden, 5 maanden en 12 maanden. Het wordt dan aanbevolen om elke 10 jaar een boosterinjectie te krijgen, zelfs op volwassen leeftijd. Zoals het Istituto Superiore di Sanità verduidelijkt: “Vaccinatie is tegenwoordig het belangrijkste preventiemiddel tegen difterie. De vaccinatiekalender omvat de vaccinatie van kinderen in het eerste levensjaar met het zeswaardige vaccin dat beschermt tegen tetanus, kinkhoest, difterie, hepatitis B, polio en Haemophilus influenzae type b (DTaP-IPV-HepB-Hib). Een booster is gepland voor het zesde en twaalfde levensjaar. Vervolgens wordt elke tien jaar een booster aanbevolen met de driewaardige anti-difterie-, anti-tetanus- en anti-kinkhoestformulering voor volwassenen (dTap)”. De dTap-vaccinatie wordt ook aanbevolen voor zwangere vrouwen, ongeacht eerdere vaccinaties of boosters.
Het belang van vaccinatiedekking
Als een persoon niet is gevaccineerd, kan hij genieten van het zogenaamde ‘kuddeeffect’, d.w.z. wijdverbreide immuniteit onder de rest van de bevolking, maar alleen als de vaccinatiedekking niet afneemt. “Het difterievaccin beschermt vooral tegen door toxines gemedieerde klinische ziekten en de complicaties ervan, maar garandeert niet noodzakelijkerwijs de eliminatie van faryngeale kolonisatie of overdracht; om deze reden blijven isolatie, contacttracering en antibioticaprofylaxe essentieel”, legt het ISS uit.
Wat is difterie
“Difterie is een zeer besmettelijke, potentieel dodelijke infectieziekte, met de verplichting om het ministerie van Volksgezondheid hiervan op de hoogte te stellen”, zo verduidelijkt het ministerie zelf op zijn website. Ernstige complicaties zijn onder meer “myocarditis, perifere neuropathieën en nierschade”. “Naast luchtweginfecties (exsudatieve faryngitis zonder pseudomembranen, longontsteking) kunnen ze verantwoordelijk zijn voor bacteriëmie, en, in zeldzamere gevallen, invasieve of systemische infecties zoals endocarditis en gewrichtsinfecties en septische artritis”, legt het portaal van het ministerie uit.
