Als de gezondheid het paar verdeelt, waarom is het dan nog moeilijker om liefde te vinden in 2026

Fit blijven is belangrijk, maar vooral gezond. Is er echter een grens tussen de tijd die aan het eigen welzijn wordt besteed en die van het koppel? Kortom: kan overmatige aandacht voor welzijn de relatie met uw partner verstoren? Blijkbaar wel en de cijfers bevestigen het. Tussen 2013 en 2024 is de mondiale industrie van de sector verdubbeld en bereikte een nieuw hoogtepunt, gelijk aan een omzet van 6,8 biljoen dollar, d.w.z. iets minder dan 7 miljard miljard, volgens schattingen van het Global Wellness Institute. Het probleem ontstaat echter als slechts één van de twee in het koppel veel investeert in hun welzijn.

Wat is de welzijnskloof

Hier rijst daarom de vraag: hoeveel weegt de welzijnskloof door in de stabiliteit van de relatie tussen twee? Als alleen hij of zij alleen veel (te veel) investeert in het boeken van vakanties waarin wellnesspakketten worden aangeboden, als hij of zij veel geld uitgeeft aan supplementen waarbij aan de gezondheid wordt gedacht, aan trainingshulpmiddelen of simpelweg te veel tijd buitenshuis doorbrengt tussen de sportschool en hardlopen, fietsen of andere activiteiten zonder de ander daarbij te betrekken, dan ‘breekt’ er iets en begint er een kloof te ontstaan, een kloof die op den duur afstand kan nemen.

Het fenomeen komt ook voor op sociale media

De spiegel van wat er gebeurt wordt ook vertegenwoordigd door sociale media, waar thema-hashtags en hashtags zich vermenigvuldigen, met bijschriften als: “POV: je vriend houdt meer van de sportschool dan jij”, die rondspringen in jonge vrouwengroepen. Maar de sportschool is niet het enige ‘gezonde’ tijdverdrijf voor mannen. Volgens recente bevindingen groeit de mannelijke bevolking en investeert zij ook grote sommen van hun salaris in anti-verouderingsbehandelingen, zoals anti-verouderings-infraroodmaskers. Het is geen toeval dat TikTokers vorig jaar de term ‘amandelvriendje’ bedacht, de zogenaamde ‘amandeljongens’ om degenen te beschrijven die zich volledig wijden aan fitness en gezonde routines die ook op voeding betrekking hebben, waarbij ze specifieke producten selecteren (vooral met een hoog eiwitgehalte) of producten die zo min mogelijk impact hebben op het milieu, bijvoorbeeld door losse producten te kopen, zonder plastic verpakkingen.

Van eten tot clubs alleen voor gezondheidsliefhebbers

De trend neemt zulke proporties aan dat niet alleen de producten speciaal ontworpen zijn voor degenen die van gezondheid (of dit verondersteld worden) een levensmantra maken, maar ook clubs ontstaan ​​die alleen toegankelijk zijn voor degenen die gezonde gewoonten op de eerste plaats stellen, zoals de Ateam-app, waarvan de slogan is “de eerste dating-app die alleen op uitnodiging toegankelijk is voor degenen die prioriteit geven aan hun gezondheid”. Ze zijn bedoeld om mensen samen te brengen die dezelfde levensfilosofie delen, maar wat gebeurt er als de persoon in kwestie al een relatie heeft en de partner dezelfde gewoonten niet volledig omarmt?

Een fenomeen dat vooral mannen overwint

Volgens gegevens uit een recent rapport van de NHS, de British National Health Service, getiteld Health Survey from England, beschouwt 39% van de mannen tussen de 16 en 24 jaar zichzelf niet als alcoholdrinker: een percentage lager dan dat van vrouwen in dezelfde leeftijdsgroep (gelijk aan 31%). Het aantal wordt echter ook bevestigd bij de rest van de bevolking, met een stijging van het aandeel gezondheidsbewuste mannen, terwijl het aandeel vrouwen stabiel lijkt te blijven. Alsof dat nog niet genoeg is, blijkt uit een onderzoek van Ipsos van een paar maanden geleden dat mannen denken dat jonge vrouwen tussen de 16 en 24 jaar prioriteit geven aan gezondheid als parameter voor de aantrekkelijkheid van mannen, terwijl 39% het gevoel heeft dat “vrouwen zich slechts tot een klein deel van de mannen aangetrokken voelen”, vooral degenen die gespierder zijn of over een bepaalde fysieke kracht beschikken. Dit zou ook de reden zijn dat de mannelijke bevolking zwaar investeert in welzijn, met het risico te eindigen in looksmaxxing.

Het (ongezonde) risico van looksmaxxing

Dit is buitensporige aandacht voor iemands fysieke verschijning, die iemand ertoe aanzet veel te sporten, zo ver te gaan dat hij de normale trainingslimieten overschrijdt, of sterke beperkingen oplegt aan zijn dieet, tot het punt dat hij hyperselectief en beperkt wordt. De term is in feite afgeleid van “looks”, van het Engelse “aspect”, “Appearances” en het werkwoord “maxxing”, “maximaliseren”. Ook al heeft het verre wortels en is het verbonden met andere verschijnselen, het duidt op de wens om perfect over te komen, in plaats van gezond. “Zelfzorg is in de eerste plaats een zoektocht naar welzijn en gezondheid, zonder starheid, extreme idealiseringen, fanatisme of obsessies”, legt Andrea Spatuzzi uit, psycholoog en psychotherapeut-expert in ouder-kindrelaties, auteur van het boek Parents Today (Franco Angeli). Maar “het betekent ook dat je je fysieke basiskenmerken accepteert en erkent als onderdeel van je identiteit, in plaats van te proberen deze radicaal te transformeren met invasieve interventies die soms zelfs je gezondheid in gevaar kunnen brengen. Wanneer echter de noodzaak om het lichaam voortdurend aan te passen en onrealistische modellen na te jagen domineert, betreden we het veld van gedragsstoornissen”, voegt de expert eraan toe.

De grens tussen uiterlijk en gezondheid

Sommige vormen van buitensporig gezondheidsbewustzijn kunnen daarom leiden tot negatieve effecten op de gezondheid, op het paar en op de persoonlijkheid, omdat ‘de transformatie van het lichaam uiteindelijk een nieuwe identiteit kan ondersteunen die is opgebouwd als een masker, gebaseerd op rigide en stereotiepe rollen. Esthetische canons zijn tot op zekere hoogte altijd gestandaardiseerd en variabel geweest in de loop van de tijd: elk tijdperk bouwt zijn eigen modellen van schoonheid. Dit is op zichzelf niet het echte probleem. De meest relevante kwestie betreft eerder het toenemende gebruik van het lichaam als een plaats waar psychische problemen kunnen worden uitgedrukt”, aldus de psycholoog. Volgens hem versterken sociale media “niet alleen bepaalde modellen, maar versterken ze ze soms ook en normaliseren ze, waardoor ze in een soort cirkel terechtkomen die het probleem voedt.”