Telefoonverbod op school, het antwoord op onze wens om de verbinding te verbreken?

Telkens wanneer de terugkeer van de zomervakantie nadert, praten we weer over het gebruik van mobiele telefoons op school en in de klas. Er zijn mensen die het categorisch verbieden, en er zijn mensen die hand in hand gaan met technologie.
Het verbod op het gebruik van telefoons op school werd geboren als een maatregel tegen afleiding en als een mogelijkheid om de verbinding met de virtuele wereld te verbreken en aanwezig te zijn in de echte wereld.

Telefoons op school: het verbod om je vrijer te voelen

Voor de meesten van ons is het een grote ergernis, maar het verbod op telefoons op school heeft verschillende redenen. Het is een beperkende maatregel die tot doel heeft de aandacht van leerlingen te verbeteren, een echte dialoog en relaties tussen klasgenoten aan te moedigen en cyberpesten te beperken.
Lessen zijn niet altijd interessant voor ons, laten we eerlijk zijn: we vervelen ons vaak op school. Zonder de smartphone krijgt zelfs stilstand een andere waarde: we chatten meer, we observeren elkaar meer en soms gunnen we onszelf zelfs de luxe om ons te vervelen. En juist uit verveling ontstaat creativiteit vaak.

Het verbieden van mobiele telefoons op school is een ‘geforceerde ontkoppeling’ die sommigen misschien leuk vinden. Degenen die de notificaties willen vermijden, of erkennen dat ze te afhankelijk zijn van hun telefoon, kunnen graag profiteren van het verbod en een paar uur weg zijn van de online wereld. Het is een voorziening die even ongemakkelijk als heilzaam kan zijn, en het is een van de paradoxen van vandaag: het verbieden van wat ons zoveel vrijheden geeft, om ons vrij te voelen.

Zijn we echt verslaafd aan smartphones?

Het woord ‘afhankelijk’ is misschien niet geschikt voor ons geval. Het is een vereenvoudiging die ook voortkomt uit een vergelijking met oudere generaties.
We zijn geboren in het digitale tijdperk en zijn opgegroeid met telefoons. Het is niet alleen het object waarmee we TikToks bekijken of verhalen op Instagram posten, het is ook een plek geworden. We studeren op onze mobiele telefoons, organiseren afspraken, cultiveren vriendschappen en sommigen werken er zelfs. Het is een uiterst veelzijdig hulpmiddel geworden dat aan onze behoeften kan worden aangepast. Het is geen toeval dat het “het verlengstuk van onze hand” wordt genoemd.

Uit een ISTAT-enquête blijkt dat de leeftijdsgroep tussen 15 en 24 jaar gemiddeld 5 uur en 47 minuten online doorbrengt. Het is een hoog gemiddelde, wat laat zien hoe het apparaat inmiddels niet meer weg te denken is uit ons dagelijks leven. Dit is de reden waarom ‘afhankelijk zijn’ reducerend is: het maakt deel uit van onze dag en ons leven. Totaal anders dan voorheen? Absoluut, maar zo is het vandaag de dag.
De mobiele telefoon is niet langer een accessoire of een gril, het is een hulpmiddel waarop we een deel van onze identiteit hebben. Alsof we uit elkaar zijn: de ene helft van ons vind je in bars met onze vrienden die een aperitief drinken, op feestjes met vrienden of op school als we van een afstandje naar de jongen kijken die we leuk vinden, terwijl de andere helft in de Agenda-app zit waar we onze afspraken bijhouden, in ons spamprofiel op Instagram of tussen de nepaccounts die we aanmaken om in de gaten te houden in wie we geïnteresseerd zijn.
We lijken tenslotte een beetje op de nieuwe Hannah Montanas van de technologie.

Geen mobiele telefoons op school: het is een verplichte digitale detox

Het verbod op het gebruik van telefoons op school doet wellicht denken aan een vorm van digitale detox, die de laatste tijd steeds populairder wordt op sociale media.
Hoewel onze smartphone altijd bij ons is en ons dient, beginnen velen van ons de wens te tonen om weg te gaan van het geluid van meldingen en het scherm om meer van de echte wereld te genieten. De maatregel zou een frisse wind kunnen zijn, waarin velen even op adem kunnen komen en de uren op school kunnen gebruiken als een pauze achter de schermen. We hebben zin om de verbinding te verbreken, en dit zou het antwoord kunnen zijn waar we naar op zoek waren.

Digitale detox kan de concentratie bevorderen, de slaapkwaliteit verbeteren (want laten we eerlijk zijn, hoeveel van ons scrollen door video’s op TikTok voordat ze gaan slapen?) en het mentale welzijn herwinnen. Als we zoveel mensen en hun leven voor onze ogen hebben, kan dat schadelijk zijn voor ons gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen: we hanteren steeds hogere en minder haalbare normen, waardoor we uiteindelijk troosteloos worden.
Onze aandachtsspanne is ook korter geworden vanwege de korte duur van de inhoud die we altijd consumeren, dus tijdens schooluren kunnen we het moeilijk vinden om een ​​hele les te volgen. Maar beetje bij beetje zouden we de voordelen gaan opmerken die voortkomen uit het steeds minder gebruiken van de telefoon.

De nadelen van het verbieden van telefoons op school

Het is echter niet noodzakelijkerwijs een functionele voorziening: voor velen lijkt het misschien een ongemakkelijke verplichting, en het zou de wens kunnen vergroten om verbinding te maken met de online wereld zodra de school klaar is. Het tegenovergestelde effect wordt bereikt: we willen alle tijd die we buiten de sociale media hebben doorgebracht, terugverdienen zodra we de kans krijgen. En dus verliezen de voordelen hun waarde.
Het voorkomen dat we op school de telefoon gebruiken is slechts een tijdelijke oplossing, het leert niet bewust en correct gebruik.
Het verbieden van smartphones werkt tot op zekere hoogte, aangezien ze momenteel ook op school hun nut hebben.
De telefoon zorgt ervoor dat we altijd bereikbaar zijn: het zijn vaak ook de gezinnen die ons ertoe aanzetten de telefoon altijd aan te houden om updates te ontvangen, bijvoorbeeld wanneer we direct na schooltijd een uitje met vrienden organiseren, maar we ze thuis moeten informeren.

We hebben geen plekken meer waar we de verbinding kunnen verbreken

Het is waar, we houden van de telefoon en van wat we ermee kunnen doen. Maar we zijn ook moe. Een pauze zou goed voor ons zijn, maar als ze ons dat op school opdringen, vinden we dat niet altijd zo leuk. Dus waar kunnen we in alle rust de verbinding met de online wereld verbreken?
We hebben het recht om de verbinding te verbreken als we ons te overweldigd voelen door meldingen, maar vandaag lijkt dat niet langer mogelijk.
Digitale detox werkt, maar voor een paar uur of momenten van de dag. Kun je je voorstellen dat je een week doorbrengt zonder sociale media te gebruiken? Helemaal niets. Hoe zouden we uitjes met vrienden organiseren? Als we tijdens het studeren niet duidelijk zijn over een concept, aan wie vragen we het dan?

School lijkt de laatste plaats te zijn waar we de telefoon niet kunnen gebruiken en “gerechtvaardigd” kunnen worden tegenover anderen. Het idee om altijd beschikbaar te moeten zijn, heeft een enorme sociale druk op ons gelegd. Als we niet onmiddellijk op een bericht reageren, nemen de zorgen toe, terwijl we simpelweg geen zin hebben om te reageren.
Het echte verbod vandaag de dag is om ons van onze vrijheid te beroven. De telefoon kan niet worden verboden, omdat het een noodzakelijk instrument is, zelfs al is het maar om contact met mensen te onderhouden. Misschien gaat het er niet om of de telefoon het klaslokaal binnen moet komen of niet. Het punt is om te begrijpen waarom, in een wereld die ons vraagt ​​om altijd online te zijn, een paar uur zonder meldingen steeds minder een straf en steeds meer een voorrecht begint te lijken.