Schouder, hier is de “op maat gemaakte” ondersteuning: deze kopieert het natuurlijke weefsel en behandelt ernstige verwondingen van de rotator cuff
- Een nieuwe biomimetische scaffold zou het herstel van de ernstigste rotator cuff-scheuren kunnen verbeteren door de natuurlijke structuur ervan na te bootsen.
- Onderzoek aan de Universiteit van Pennsylvania heeft een verbeterde georganiseerde vorming van pezen, kraakbeen en botten aangetoond in het laboratorium en bij dieren.
- De oplossing zou vooral ouderen en patiënten met aangetaste weefsels of mislukte operaties kunnen helpen, bij een aandoening die ook vaak voorkomt bij atleten.
Een speciale steiger die natuurlijke stoffen kan imiteren. Dit zou de toekomst kunnen zijn van serieuzere rotator cuff-reparaties, bij uitgebreide verwondingen en bij bot- en weefseldegeneratie.
Dit wordt duidelijk gemaakt door onderzoek gepresenteerd in Science Advances en uitgevoerd door een team van de Perelman School of Medicine aan de Universiteit van Pennsylvania, gecoördineerd door Chin Heo. Het moet gezegd worden dat we op dit moment nog maar aan het begin van de experimentele fasen staan. De rotatormanchet bevindt zich in het gebied waar de arm samenkomt met de schouder en bestaat uit verschillende spieren met pezen die alles in beweging en op zijn plaats houden.
Optimale reparaties in het laboratorium
In complexere gevallen is het soms niet voldoende om de pees weer aan het bot te bevestigen. “Het pees-bot-grensvlak presenteert een zeer georganiseerde overgang van pees naar vezelig kraakbeen en bot, en elke regio levert verschillende signalen die het gedrag van de cellen en het type weefsel dat ze vormen sturen – aldus de specialist in een notitie –.
De lichaamscellen nemen voortdurend fysieke, mechanische en biomechanische signalen uit de omgeving waar en reageren hierop. Door ons platform zo te ontwerpen dat deze verschillende micro-omgevingen zo goed mogelijk worden nagebootst, geloven we dat we de juiste stimuli op de juiste plaatsen kunnen leveren voor een completere en effectievere genezing.”
Reparatie van de rotatorcuff wordt meestal uitgevoerd met behulp van minimaal invasieve arthroscopische procedures, waarbij de beschadigde pezen opnieuw worden vastgemaakt met behulp van ‘hechtankers’ (een systeem dat gebruik maakt van verankeringsschroeven en draden) aan het armbeen.
Soms slagen we er echter niet in om de natuurlijke overgang van pezen naar kraakbeenweefsel en botten na te bootsen, wat de genezing bevordert.
De Amerikaanse geleerden ontwierpen en creëerden daarom een schavot met verschillende regio’s, ontworpen om de natuurlijke overgang van de pees naar het kraakbeenweefsel en uiteindelijk naar het bot na te bootsen. De pees- en kraakbeengebieden zijn gemaakt van nanovezels afkomstig van de achillespezen van runderen, gecombineerd met hyaluronzuur, terwijl het botgebied is gemaakt van een poreus materiaal op citraatbasis, ontworpen om de botintegratie te bevorderen. De steiger is ontworpen om te integreren met hechtankersystemen die al worden gebruikt bij rotator cuff-reparaties.
Toen de onderzoekers hun systeem in het laboratorium op cellen testten, merkten ze op dat de verschillende regio’s de stamcellen naar de vorming van weefsels leidden die op pezen en kraakbeen leken. Bovendien merkten ze in diermodellen van rotator cuff-scheuren op dat de scaffold ook een meer georganiseerde vorming van pezen, kraakbeenweefsel en bot op de reparatieplaats bevorderde, waardoor de natuurlijke pees-botverbinding van het lichaam beter werd gereproduceerd in vergelijking met scaffold-vrije reparaties.
Voor wie zou het nuttig kunnen zijn?
Deze aanpak zou met name nuttig kunnen zijn voor oudere proefpersonen in de aanwezigheid van elementen die het succes van een rotator cuff-reparatie onwaarschijnlijk of zelfs onuitvoerbaar maken, zoals het falen van eerdere interventies, de slechte kwaliteit van de pezen en de algemene vertraging van het genezingsvermogen als gevolg van leeftijd.
En dat niet alleen: volgens de auteurs van het onderzoek zijn er verschillende patiënten met uitgebreide laesies, slechte weefselkwaliteit of eerdere mislukte operaties die beperkte therapeutische opties hebben.
Door de biologie van het oorspronkelijke pees-bot-interface opnieuw te creëren, streven we ernaar de kwaliteit en duur van de genezing in deze complexe gevallen te verbeteren.
Rotator cuff-letsel beïnvloedt de complexe structuur van pezen en spieren waardoor de schouder in alle richtingen kan bewegen. Zoals de experts van de Italiaanse Vereniging voor Orthopedie en Traumatologie, SIOT, onlangs in herinnering brachten, zijn dit bijzonder wijdverspreide aandoeningen onder 60-plussers, maar kunnen ze ook onder jongeren worden waargenomen: in Italië.
De statistieken zeggen het: volgens gegevens verzameld door specialisten heeft ongeveer 30% van de zestigplussers veranderingen of scheuren in de rotatormanchet, waarbij dit aandeel zelfs onder jongeren toeneemt, vooral onder atleten of degenen die bijzonder veeleisende banen uitvoeren. Kortom: laten we onze schouders niet ophalen als er zich problemen voordoen, maar laten we er niet aan denken er met de arts over te praten.
Een ‘slechte’ hoofdtelefoon kan het gevolg zijn van een progressieve degeneratie die verband houdt met tijd, roken of een verkeerde houding, maar ook van een plotseling trauma, zoals een val of een verkeerde beweging. Sporten die zonder voorbereiding worden beoefend, kunnen ook het risico vergroten, evenals bekendheid met dit soort pathologie.
Degeneratie en laesies van de manchet zijn niet synoniem, maar komen vaak na elkaar voor en moeten van geval tot geval worden beoordeeld: het is niet altijd nodig om te opereren, maar het is wel belangrijk om de waarschuwingssignalen te herkennen en in te grijpen met de juiste therapieën.
Het belangrijkste is volgens specialisten dat je niet de fout maakt om de alarmbellen te negeren. Omdat deze problemen schouderpijn kunnen veroorzaken, vooral ’s nachts of wanneer u uw arm boven uw hoofd houdt, en ook een ‘knapend’ gevoel kunnen creëren. En we moeten er zeker niet over slapen, maar overgaan tot een grondig onderzoek, ondersteund door gerichte tests, aangezien een zichtbare laesie niet altijd de werkelijke oorzaak van de symptomen is. Daarna gaan we verder met de behandelingen, die van geval tot geval moeten worden gekozen: de intensiteit van de behandeling of de combinatie van verschillende strategieën met als doel terug te keren naar een schouder die kan functioneren zoals hij zou moeten. Soms kan een operatie nodig zijn, waarvoor specifieke indicaties bestaan.
