Armanda Colusso, de moeder van Alberto Trentini
Een vrouw, een moeder, een Italiaans staatsburger die nooit opgaf. Armanda Colusso vocht tot het einde, totdat het nieuws over de vrijlating ruim een jaar na de arrestatie van de Venetiaanse hulpverlener arriveerde, die nu naar huis kan terugkeren. Zijn verhaal is namelijk onlosmakelijk verbonden met dat van zijn zoon Alberto Trentini, die op 15 november 2024 in Venezuela werd gearresteerd en pas op 12 januari 2026 werd vrijgelaten, na ruim een jaar willekeurige detentie.
Wie is Armanda Colusso
Vóór de arrestatie van haar zoon Alberto Trentini was er weinig of niets bekend over Armanda Colusso. Hij is geen publiek figuur door opleiding of carrière, en hij heeft ook nooit naar zichtbaarheid gezocht. Toch nam ze op het moeilijkste moment van haar leven een rol op zich die haar ertoe bracht zichzelf persoonlijk bloot te geven en het gezicht te worden van een verzoek om gerechtigheid en een strijd die politieke en institutionele grenzen overschreed.
Mevrouw Colusso is getrouwd met Alberto’s vader, Ezio Trentini, en woont in Venetië. Het gezin, dat slechts uit het enige kind bestond, koos aanvankelijk op advies van de Italiaanse autoriteiten voor geheimhouding, om de delicate diplomatieke kanalen niet te hinderen. Een pijnlijke keuze, die Armanda respecteerde zolang ze kon. Toen de stilte echter zwaarder begon te wegen dan de angst, besloot ze zich uit te spreken, in de overtuiging dat publieke aandacht een vorm van bescherming zou kunnen worden.
Vanaf dat moment is zijn aanwezigheid constant geworden: persconferenties, demonstraties, televisie-interviews, openbare bijeenkomsten. Hij sprak op symbolische plaatsen, zoals het Palazzo Marino in Milaan, en sloot zich aan bij initiatieven die werden gepromoot door verenigingen die zich inzetten voor de verdediging van de vrijheid van informatie en de mensenrechten. Zonder ooit in retorische toon te vervallen, vertelde Armanda Colusso met grote oprechtheid het verhaal van haar zoon, waarbij hij herinnerde aan zijn humanitaire werk en aan het ontbreken van formele beschuldigingen tegen hem.
Een beroep op de politiek
Ze beperkte zich niet tot de media. Ze schreef brieven en deed directe oproepen aan vooraanstaande institutionele figuren: van premier Giorgia Meloni tot de president van de republiek Sergio Mattarella, die persoonlijk contact met haar opnam om solidariteit te betuigen, tot aan paus Leo XIV, die in twijfel werd getrokken als mogelijke morele bemiddelaar. Tegelijkertijd aarzelde ze niet om kritiek te uiten op de aanvankelijke traagheid van de instellingen, waarbij ze het recht van een moeder opeiste om antwoorden te vragen.
De detentie van Alberto, die plaatsvond in de Venezolaanse staat Apure terwijl hij op missie was voor de NGO Humanity & Inclusion, vond plaats in een dramatische context. Opgesloten in de El Rodeo I-gevangenis, bekend om zijn onmenselijke omstandigheden en het systematische gebruik van geweld tegen politieke gevangenen, ervoer de hulpverlener maanden van isolatie, ontbering en misbruik, zoals blijkt uit de getuigenissen van voormalige gevangenen. In ruim een jaar tijd werd het contact met de familie teruggebracht tot drie korte telefoontjes, waarin ze niet veel tegen elkaar konden zeggen.
Armanda Colusso kon dit gewicht dragen en het wachten en de angst omzetten in een publiek verzoek om de waarheid. Het is daarom niet verrassend dat haar inzet wordt erkend door verschillende kranten en culturele realiteiten, die haar hebben aangemerkt als een voorbeeld van burgerlijke verantwoordelijkheid: Famiglia Cristiana heeft haar verkozen in de rubriek Vrouwen van het Jaar 2025. Na de bevrijding werd Alberto Trentini naar de Italiaanse ambassade gebracht, wachtend op thuisbrenging.
Blijf altijd op de hoogte: abonneer je op ons WhatsApp-kanaal!
