Het oor onthult hoe oud je werkelijk bent, hoe je het kunt verjongen met esthetische geneeskunde

Het oog is de spiegel van de ziel. Maar misschien kan het oor, zelfs als we het maar al te vaak vergeten, een belangrijk beeld van welzijn worden en vooral extern de identiteit van onze werkelijke tijd vertegenwoordigen. En het zegt niet alleen hoe fit en strak de huid is, misschien blootgesteld aan oprukkende rimpels, maar het kan zelfs aangeven of het hart iets meer risico loopt vanwege de aanwezige rimpels.

Kortom, zelfs als dit tweede aspect volledig moet worden gedefinieerd, laten we er dan aan wennen na te denken over de manieren waarop onze oren worden gepresenteerd, ook om eventuele veranderingen op te sporen en de moderne benaderingen van de esthetische geneeskunde te benutten voor mogelijke correcties en verbeteringen.

Uiteraard in gedachten houdend dat het leidmotief en de nieuwe standaard van luxe in de esthetiek ‘less is more’ is, voorafgegaan door een diagnostische benadering ondersteund door een geldige wetenschappelijke basis en met natuurlijke resultaten. Dit werd herdacht door de voorzitter van dezelfde wetenschappelijke vereniging, Emanuele Bartoletti, ter gelegenheid van het congres van de Italiaanse Vereniging voor Esthetische Geneeskunde (SIME) in Rome.

Het oor, voorbij de esthetiek

“Klanten komen vaak bij ons terecht als de oorbellen verdrietig naar beneden beginnen te hangen – meldt Loredana Cavalieri, adviseur van de Italiaanse Vereniging voor Esthetische Geneeskunde. Dit komt door de vergroting van het oorlelgat, als gevolg van een progressieve atrofie van het vet van de oorlel. De correctie kan zeker niet chirurgisch zijn. Het enige dat nodig is, zijn deskundige infiltraties van ‘zacht’ hyaluronzuur, waarmee we zowel langs de rand als in de oorlel verschillende micro-wheals creëren om deze voller te maken en geef het consistentie. Op deze manier wordt het gat smaller en verbetert het uiterlijk van het oor”.

Een ander klein ‘leeftijd onthullend’ defect zijn de lelijke verticale rimpels die vóór de tragus van het oor verschijnen en die kunnen worden gecorrigeerd met hetzelfde type hyaluronzuur. Tenslotte zijn er de rimpels die over de oorlel lopen.

“Maar in dit geval – waarschuwt Cavalieri – moeten we niet alleen corrigeren, maar ook onthouden dat sommige van deze rimpels, zoals de rimpels die diagonaal over de oorlel lopen (het heet het teken van Franck, naar de naam van de arts die ze voor het eerst beschreef) verband houden met een verhoogd cardiovasculair risico. En aangezien de esthetische arts in de eerste plaats een arts is, zal hij deze mensen in feite als onderdeel van het bezoek een cardiologisch onderzoek moeten aanbevelen.”

Er wordt verondersteld dat deze specifieke vouw wordt veroorzaakt door het verlies van elastische vezels en de vermindering van de bloedtoevoer naar de kleine bloedvaten van de lob, een degeneratief fenomeen dat op vergelijkbare wijze de veroudering en het lijden van de kransslagaders zou kunnen weerspiegelen.

Hoewel het geen definitief bewijs is voor een hartaandoening, wordt het optreden van deze plooi (vooral als deze bilateraal is) als een onafhankelijke risicofactor beschouwd, vooral significant als deze wordt waargenomen bij personen jonger dan 60 jaar. Geen paniek, maar het is raadzaam om met uw arts of cardioloog te praten voor een algemene beoordeling van uw cardiovasculaire gezondheid.

Het doel van de esthetische geneeskunde

Zelfs bij de best behandelde patiënten blijft het oor een van de meest voor de hand liggende (en over het hoofd geziene) markers van de biologische leeftijd. In de loop van de tijd verandert het: het verliest definitie, de lob wordt dunner, het kraakbeen verliest elasticiteit en het laterale profiel veroudert.

“Van hieruit wordt een nieuwe aanpak geboren – onthult Paola Rosalba Russo, lid van het Wetenschappelijk Comité van het SIME 2026-congres – geen chirurgische facelift, maar een functionele neuromodulatie met botulinumtoxine. Het is geen kwestie van verlammen, maar van opnieuw in evenwicht brengen. Met microdoses botulinumtoxine, geleid door de anatomie, worden de auriculaire spiervectoren verbeterd, waardoor de harmonie en natuurlijkheid worden hersteld.

Het is een kleine behandeling, maar met een grote perceptuele impact. Omdat het vandaag niet genoeg is om je gezicht te verjongen. We moeten alles wat de patiënt laat zien, harmoniseren. Het oor is geen detail. Het maakt deel uit van de esthetische identiteit van het gezicht. Echte esthetische geneeskunde is niet de geneeskunde die je het meest ziet. Het is degene die het minst wordt opgemerkt, maar die het beste wordt waargenomen. Het mag niet transformeren, het moet respecteren. Het mag niet vullen, het moet regenereren. Het mag geen perfectie beloven, het moet de veiligheid garanderen. Omdat de toekomst van de esthetische geneeskunde geen excessen is. Het is intelligentie.”

Voorwaarts met regeneratieve geneeskunde

Tegenwoordig vereist beauty 3.0 dat je er fris, natuurlijk en gewoon jezelf uitziet (zelfs als je een paar jaar jonger bent). Tussen regeneratieve geneeskunde, kunstmatige intelligentie en steeds ‘onzichtbare’ behandelingen (de zogenaamde ‘tweakments’) ondergaat deze sector een revolutie, die de regels van schoonheid volledig herschrijft.

In die zin gaan we verder dan alleen fillers op basis van hyaluronzuur om volume te geven, en gaan we richting regeneratieve geneeskunde. Patiënten willen behandelingen die de huid stimuleren om beter te ‘werken’, in plaats van simpelweg een leegte op te vullen.

De hoofdrolspelers zijn onder meer polynucleotiden (injecteerbare biostimulatoren die de productie van collageen en elastine activeren), exosomen (celsignaleringstherapieën die weefselherstel bevorderen), polymelkzuur (injecteerbaar dat de productie van collageen stimuleert) en autologe therapieën zoals met bloedplaatjes verrijkt plasma en vetweefselstamcellen. Kortom: gezien de Instagram Face-trend die duidelijk aan het afnemen is, moeten ’tweakments’ (microbehandelingen) het nieuwe worden.

“Het doel is nu de onzichtbaarheid van de behandeling (maar zeker niet van de resultaten): patiënten zoeken naar microbehandelingen of kleine doses toxine en huidversterkers die de mobiliteit van het gezicht behouden, waarbij de nadruk ligt op de kwaliteit van de huid, textuur, elasticiteit en helderheid, in plaats van de gezichtsstructuur te wijzigen – legt Bartoletti uit. Ik herinner me dat het resultaat in de esthetische geneeskunde niet mag worden erkend. Het mag alleen de gebreken corrigeren zonder de uniciteit van de structuur van het gezicht te veranderen”.

Het doel is dan ook om te personaliseren. Misschien in de toekomst ook dankzij op AI gebaseerde diagnostische hulpmiddelen die steeds vaker worden gebruikt bij consultaties in de esthetische geneeskunde: scanners die schade door de zon, vasculariteit en collageendichtheid onder het huidoppervlak meten, waardoor professionals steeds gepersonaliseerde behandelplannen kunnen opstellen, gebaseerd op de biologie van elke individuele patiënt.