Schouderpijn, hoe te veronderstellen of deze afkomstig is van de rotator cuff en hoe ermee om te gaan
Het is vaak een ergernis die maar niet weggaat. Het veroorzaakt vermoeidheid bij het bewegen. Het kan zelfs leiden tot het verschijnen van een echte “klik” wanneer u uw arm optilt. Dit resulteert vaak in een blessure aan de rotator cuff, de complexe structuur van pezen en spieren waardoor de schouder in alle richtingen kan bewegen.
Laten we duidelijk zijn: diagnose en therapie moeten altijd door de arts worden vastgesteld. Maar het is belangrijk om te weten wanneer en hoe deze ongemakken zich kunnen manifesteren, ook gezien het feit dat op verschillende leeftijden de mechanismen die de symptomen veroorzaken verschillend kunnen zijn. De deskundigen van de Italiaanse Vereniging voor Orthopedie en Traumatologie – SIOT hebben dit onlangs in herinnering gebracht: volgens gegevens van SIOT heeft in Italië ongeveer 30% van de zestigplussers veranderingen of scheuren in de rotatorenmanchet, waarbij zelfs onder de jongsten een groeiend aandeel optreedt, vooral onder atleten of degenen die bijzonder veeleisende banen uitvoeren.
Hoe de schouder is gemaakt
De schouder bestaat uit verschillende gewrichten en normale bewegingen worden verzekerd door bot- en kraakbeenstructuren, maar ook door pezen en ligamenten. Dit delicate evenwicht kan, vooral als je niet voldoende ‘getraind’ bent in inspanning, door veel situaties worden gewijzigd: variërend van klassieke artrose tot ontstekingen en trauma, zoals fracturen.
Wat ook zorgwekkend is, zijn microtrauma’s, omstandigheden die ontstaan wanneer er gedurende lange tijd inspanningen worden geleverd en waarbij handmatig werk met de arm over de schouder nodig is.
Het is duidelijk dat de situatie op verschillende leeftijden verandert. Bij jonge mensen komen bijvoorbeeld dislocaties of andere aandoeningen die verband houden met een slechte schouderstabiliteit vaker voor, terwijl bij volwassenen de verschijnselen van ‘periatritis’ klassiek zijn, d.w.z. pijn die de beweging van de schouder blokkeert, waardoor de normale beweging van de arm naar boven wordt verhinderd, als gevolg van de betrokkenheid van een gebied dat de ‘rotator cuff’ wordt genoemd. Ten slotte kunnen op oudere leeftijd en vooral bij het eerlijkere geslacht de klinische manifestaties van artrose optreden.
Let op met sporten
Maar wees voorzichtig: u moet niet alleen op leeftijd vertrouwen. Zoals Erika Viola, SIOT-adviseur en directeur van de eenheid Orthopedie en Traumatologie, ASST Cremona, Cremona Hospital, onlangs uitlegde, kan “een bad cap” het resultaat zijn van een progressieve degeneratie die verband houdt met tijd, roken of een verkeerde houding, maar ook van een plotseling trauma, zoals een val of een verkeerde beweging.
Bovendien kan het beoefenen van sporten zonder voorbereiding het risico vergroten, evenals bekendheid met dit soort pathologie. Degeneratie en laesies van de manchet zijn niet synoniem, maar komen vaak na elkaar voor en moeten van geval tot geval worden beoordeeld: het is niet altijd nodig om te opereren, maar het is belangrijk om de waarschuwingssignalen te herkennen en in te grijpen met de juiste therapieën.”
Waar je op moet letten en hoe je met de foto om moet gaan
Schouderpijn, vooral ’s nachts of tijdens bewegingen boven het hoofd, zwakte, bewegingsproblemen, “klikkende” of “ploffende” sensaties zijn niet te onderschatten symptomen.
“Rotator cuff-blessures – aldus Erika Viola – kunnen ook erg pijnlijk zijn, afhankelijk van hun positie, grootte en de leeftijd van de patiënt. Het is belangrijk om schouderpijn niet te onderschatten, vooral als deze na verloop van tijd aanhoudt of verergert. De diagnose begint met een grondig onderzoek, ondersteund door gerichte tests: een zichtbare blessure is niet altijd de echte oorzaak van de symptomen.”
Op het gebied van de behandeling blijft het advies altijd hetzelfde: u moet een beroep doen op een specialist. “Chirurgie – zoals gerapporteerd in een notitie van de Wetenschappelijke Vereniging door Pietro Simone Randelli, voorzitter van de Italiaanse Vereniging voor Orthopedie en Traumatologie-SIOT, hoogleraar Orthopedie aan de Universiteit van Milaan en directeur van de Orthopedische Kliniek van het Gaetano Pini Instituut – is geïndiceerd in gevallen van aanhoudende pijn en duidelijke zwakte, maar veel verwondingen, vooral als ze gedeeltelijk zijn, kunnen worden behandeld met gerichte infiltraties, fysiotherapie en periodieke controles.
Anterieure laesies, grote of bij kwetsbare personen, moeten zorgvuldig worden geëvalueerd, omdat ze gemakkelijker kunnen evolueren. Bij geselecteerde patiënten biedt een operatie, meestal arthroscopisch, een kans op terugkeer naar sportactiviteiten en een pijnvrije schouder in het dagelijks leven.”
Na de per geval te kiezen behandeling moet vervolgens een revalidatieprogramma op maat worden gepland. Of het nu gaat om een sportblessure of tijdgerelateerde degeneratie van de pezen van de rotator cuff, terugkeer naar een ‘functionele’ schouder is mogelijk.
De hersteltijden variëren echter en zijn afhankelijk van verschillende factoren, zoals de tijd dat de schouder inactief is, het type operatie dat wordt uitgevoerd, de reactiviteit tijdens herstel en revalidatie. Wetende dat factoren zoals het metabool syndroom of roken een negatief effect hebben op het postoperatieve herstel. Wetenschappelijk bewijs toont aan dat de effecten van roken, nierfalen, zwaarlijvigheid, hyperlipidemie, hoge bloeddruk en diabetes mellitus, naast een negatieve invloed op het organisme, ook negatieve effecten hebben op de pezen van de rotator cuff, zowel in termen van peeslijden en het optreden van verwondingen, als in termen van postoperatieve genezing en terugval.
