Dieet, geen beperkingen meer, het is tijd voor voeding.” Wanneer bijvullen nodig is, vooral voor 65-plussers

Als we het over voeding hebben, zijn we al een tijdje gewend te horen over diëten die iets “wegnemen”, met name voedingsmiddelen die niet aanwezig mogen zijn of in kleine hoeveelheden moeten worden geconsumeerd vanwege mogelijke contra-indicaties. Maar nu komt er een andere indicatie van de experts, vooral gedacht in termen van anti-veroudering: kortom, om goed ouder te worden en gezond te blijven kan het nodig zijn om hieraan toe te voegen. Dit is het concept achter “nutraddition”.

Wat is voeding

De term nutraditie zou daarom de nieuwe weg kunnen zijn om het ouder worden te vertragen of op zijn minst het verstrijken van de jaren met een groter lichamelijk welzijn tegemoet te treden. Het is afgeleid van het werkwoord “nutrire” en van het concept “optelling”, dus optelling. De nieuwe aanpak gaat daarom uit van de veronderstelling dat een gezond dieet niet gebaseerd is op de eliminatie van voedingsmiddelen en voedingsstoffen, noch op het min of meer massaal wegnemen ervan, noch op verboden. Integendeel, het moet worden toegevoegd wanneer dat nodig is, zodat het lichaam na verloop van tijd gezond blijft. Een voorbeeld hiervan is vooral vertegenwoordigd door eiwitten.

Wanneer je meer eiwitten nodig hebt

Zoals experts al een tijdje herhalen, zijn ze niet alleen essentieel voor het behoud van de spiermassa, maar ook voor het garanderen van de juiste werking van het hele organisme, vooral naarmate de jaren verstrijken. Wat de spieren betreft, deze zijn in feite van fundamenteel belang voor de ondersteuning van het bewegingsapparaat, wat op zijn beurt noodzakelijk is om het bewegingsvermogen en dus de autonomie en onafhankelijkheid te behouden.

Hoeveel eiwit heb je nodig in de loop van de tijd

Precieze aanwijzingen geeft professor Ennio Tasciotti, directeur van het Human Longevity Program van het IRCCS San Raffaele in Rome. “Bij mensen boven de 65 is de geschatte gemiddelde eiwitbehoefte 1-1,2 g/kg lichaamsgewicht per dag. De aanbevolen eiwitinname stijgt tot 1,5 g/kg per dag bij patiënten met sarcopenie”, legt Tasciotti uit, die ook redacteur is van het eerste Meritene-rapport “Vivi l’Età” over actieve levensduur, waarvan het doel is om het meest recente wetenschappelijke bewijs op het gebied van voeding, beweging en integratie te analyseren, om te identificeren welke de belangrijkste factoren zijn die bijdragen aan gezond ouder worden.

Stop terrorisme en ‘gratis’ diëten

Het sleutelconcept is echter niet om op een algemene en willekeurige manier meer te eten, maar om te begrijpen wanneer en of het gepast is om de inname van bepaalde voedingsstoffen te verhogen. “Als je niet kunt compenseren wat je nodig hebt met goede praktijken, dat wil zeggen met voeding, bieden wetenschap en geneeskunde vandaag de dag alternatieven”, legt Tasciotti opnieuw uit, die eraan toevoegt: “We moeten diametraal tegenovergestelde handelen ten opzichte van het voedselterrorisme. We moeten de dingen toevoegen die goed voor je zijn, en niet alleen de dingen verwijderen die slecht voor je zijn.”

Het gaat niet om het vinden van snelkoppelingen

Het is daarom noodzakelijk om onderscheid te maken tussen een doe-het-zelfsupplement, dat geen rekening houdt met de werkelijke omstandigheden van het individu, en een bewuste keuze van een specialist die tekortkomingen kan identificeren die de gezondheid van de patiënt in gevaar kunnen brengen. “Het individu beslist niet wat nodig is: het moet altijd beoordeeld worden door een zorgverlener die in staat is om voor elke patiënt het juiste voedings- en aanvullende traject te formuleren”, onderstreept Tasciotti, volgens wie we niet mogen vervallen in het misverstand van de ‘snelkoppeling’. Toevlucht nemen tot suppletie betekent dus niet dat je zoekt naar een alternatieve en mogelijk eenvoudigere manier om met een tekort om te gaan, “maar eerder als een geldige ondersteuning wanneer het gebruikelijke dieet niet in staat is om in de behoeften te voorzien, bijvoorbeeld in geval van slechte eetlust, problemen met de spijsvertering of andere omstandigheden die het moeilijker maken om een ​​adequate voedingsinname te bereiken”.

Op weg naar bewuste (anti-aging) keuzes

De andere aanpak wordt in feite gemotiveerd door de noodzaak om een ​​gezondheidstoestand in termen van een lang leven te behouden: “Met het ouder worden wordt het vermogen van het lichaam om op prikkels te reageren verminderd en zijn er meer nodig om hetzelfde resultaat te verkrijgen”, legt prof. Tasciotti uit. “Dit geldt ook voor voeding. Het metabolisme verandert ook doordat ons lichaam minder stoffen kan opnemen.” We hebben het dus niet over diëten om af te vallen of die uitsluitend om esthetische redenen worden gedicteerd, maar over evenwichtige voeding die geschikt is voor de verschillende levensfasen. Zoals de deskundige opmerkt, wordt voeding vooral na de leeftijd van 65 jaar cruciaal, wanneer het essentieel is om te kiezen wat het lichaam nodig heeft om al zijn functies het beste te behouden.

‘Anabole weerstand’: hoe het lichaam verandert na 65-plussers

Zoals experts op het gebied van een lang leven verduidelijken, kan het zogenaamde fenomeen van ‘anabole resistentie’ naarmate de jaren verstrijken, en vooral bij 65-plussers, vaker voorkomen. Het bestaat uit het feit dat de spier minder efficiënt is in het opnemen van eiwitten en in lichaamsbeweging. Het is alsof er daarom een ​​grotere stimulans nodig is om dezelfde resultaten te bereiken als in het verleden. Daarom is het belangrijk om de voedingsinname aan deze verandering aan te passen. Het wordt bijvoorbeeld gerapporteerd wanneer dit door de algemene ADH-richtlijnen wordt aangegeven, namelijk de dagelijkse voedselbehoefte. Bij eiwitten bedraagt ​​de ADH 0,8 gram per kilo lichaamsgewicht. Maar volgens een recent overzicht van beschikbare wetenschappelijke onderzoeken, waarin de oxidatie van indicatoraminozuren werd geanalyseerd, is bij ouderen met sarcopenie – d.w.z. het progressieve verlies van spieren en kracht – de geschatte gemiddelde eiwitbehoefte veel hoger: deze bedraagt ​​1,2 g/kg lichaamsgewicht per dag, met een aanbevolen inname van maximaal 1,5 g/kg per dag.

Ook de verdeling over de dag is van belang

Bovendien laat het onderzoek zien hoe belangrijk niet alleen de hoeveelheid, maar ook de verdeling van eiwitten is. Analyses onder 65-plussers duiden zelfs op een evenwichtige inname van alle drie de hoofdmaaltijden: bij een persoon van 60 jaar en ouder wordt bijvoorbeeld ongeveer 25-30 gram eiwit aanbevolen voor het ontbijt, hetzelfde voor de lunch en het avondeten. Ten slotte dragen ze, om bij het voorbeeld van eiwitten te blijven, niet alleen bij aan de spierconditie, maar ook aan de algemene gezondheid. “Het lichaam werkt omdat eiwitten vele functies vervullen: ze zijn betrokken bij de afweermechanismen van het immuunsysteem, bij het transport van metabolieten in het lichaam, bij de communicatie tussen cellen. Zonder eiwitten blokkeert niet alleen het bewegingsapparaat, maar stopt de hele fysiologie van het organisme met werken”, verduidelijkt Tasciotti.