Wie is Gabriella Pozzuolo, de vrouw van Franco Menichelli
De Blauwe Engel zweeft nu in een andere dimensie. Franco Menichelli, kampioen gymnastiek met meerdere medailles, overleed op 85-jarige leeftijd in Rome na een leven gewijd aan de sport. Hij was een atleet bij uitstek uit het Chechi-tijdperk vóór de jury en viel op door zijn sporttalent en zijn schone gezicht, dat hoop gaf op een betere toekomst, gedreven door de economische bloei. Zijn bestaan, zowel als op het podium, ontwikkelde zich parallel met zijn liefde voor Gabriella Pozzuolo, zijn vrouw, met wie hij zijn familie- en sportieve successen deelde. Laten we uitzoeken wie ze is.
Gabriella Pozzuolo, de vrouw van Franco Menichelli
Gabriella Pozzuolo, geboren in Genua in 1946, kwam bijna toevallig op medisch advies in aanraking met artistieke gymnastiek toen ze nog maar negen jaar oud was: fysieke activiteit zou haar helpen een astmaprobleem te bestrijden. Uit wat misschien een eenvoudige therapie leek, werd een echte sportieve roeping geboren, die haar haar hele leven lang heeft vergezeld. Binnen een paar jaar kwam het talent duidelijk naar voren, zozeer zelfs dat ze ongeveer vijf jaar na het begin van de training werd opgeroepen voor het nationale team, een verre van voor de hand liggende prestatie voor een jonge atleet uit die tijd.
Het hoogste moment van haar sportcarrière in Italië kwam in 1964, toen ze de titel van Italiaans kampioen won in de individuele algemene competitie op de absolute kampioenschappen, waarbij ze de kleuren verdedigde van de historische SG Andrea Doria van Genua. Een overwinning met een sterke symbolische waarde, omdat het de reeks successen onderbreekt van Adriana Biagiotti, dominator van het voorgaande jaar en voorbestemd om in de daaropvolgende jaren terug te keren naar de bovenste trede van het podium.
Internationale ervaring maakte zijn competitieve profiel compleet: in 1965 nam hij deel aan de Europese kampioenschappen in Sofia, terwijl hij in 1966 deelnam aan de Wereldkampioenschappen in Dortmund. Twee jaar later, op slechts 21-jarige leeftijd, nam hij deel aan de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad, waar hij deelnam aan vijf individuele specialiteiten. Zelfs zonder de finale te bereiken vertegenwoordigt haar Olympische aanwezigheid een zeer prestigieus resultaat voor een Italiaanse turnster in een complexe historische periode voor de vrouwenbeweging.
Het huwelijk met Franco Menichelli
1968 was het jaar dat ook een persoonlijk keerpunt markeerde: Gabriella trouwde met Franco Menichelli, een collega-turnster die ze in 1962 ontmoette, al een symbool van een sportief Italië in volle wedergeboorte. Hij, een vijfvoudig Olympisch medaillewinnaar en kampioen die geschiedenis schreef in Rome en Tokio; zij, een gewaardeerd atlete en toekomstige bewaker van een sporttraditie, leefde met grote discretie. Samen kregen ze twee dochters, Cristiana en Francesca, die condoleances ontvingen van de Federginnastica in de persoon van president Andrea Facci. Door haar huwelijk wordt ze ook schoonzus van Giampaolo Menichelli, een Serie A- en nationale voetballer.
Nadat ze zich heeft teruggetrokken uit wedstrijden, geeft Gabriella de gymnastiek niet op: ze wordt lerares en beheert samen met haar man een sportschool in Rome, waardoor de competitieve ervaring wordt omgezet in een echte levensmissie.
“Ik kijk vaak terug op zijn gouden medailleprestatie in Tokio, en ook op de overwinning in de ring die hem zilver opleverde en vaak wordt onderschat. En er valt nog steeds iets te leren. Hij heeft de geschiedenis van de Italiaanse gymnastiek geschreven, en niet alleen dat. Het is een moeilijk moment voor de hele gymnastiekwereld en voor degenen zoals ik die hem altijd als een model hebben gezien, een mythe. Ik ben blij dat hij, denk ik, precies leefde zoals hij wilde”, herinnerde Jury Chechi zich.
