Welke feestdag is 4 november en waarom is het belangrijk in Italië?
Wie was Armando Diaz? Wat is de onbekende soldaat? Wanneer vond de slag bij Vittorio Veneto plaats?
Scholen zijn open, kantoren ook, maar 4 november is geen dag als alle andere. Door heel Italië vliegen de driekleuren en worden er kransen gelegd op de pleinen bij de oorlogsmonumenten: Nationale Eenheidsdag en Dag van de Strijdkrachten worden gevierd. Volgens de traditie bracht de president van de republiek hulde aan de onbekende soldaat in het Altare della Patria in Rome. Maar waarom vieren we het vandaag? En waarom staat zo’n belangrijke datum niet meer rood gemarkeerd op de kalender?
4 november geschiedenis: van het einde van de Grote Oorlog tot de Onbekende Soldaat
De wapenstilstand die een einde maakte aan de oorlog aan het Italiaanse front werd op 3 november 1918 in Villa Giusti, net buiten Padua, ondertekend tussen vertegenwoordigers van Italië en die van het Oostenrijks-Hongaarse rijk. Het wordt de volgende dag om 15.00 uur van kracht. Vanaf dat moment wordt er aan het Italiaanse front niet meer gevochten, terwijl we in Frankrijk zullen moeten wachten tot 11 november.
De handtekening komt aan het einde van de slag om Vittorio Veneto, die begon op 24 oktober, een jaar na de nederlaag van Caporetto. Luigi Cadorna voert niet langer het bevel over het leger en wordt vlak na Caporetto vervangen door generaal Armando Diaz. Hij was het die op 4 november het Overwinningsbulletin ondertekende waarin het einde van de vijandelijkheden werd aangekondigd.
In 1921 kreeg de datum een verdere betekenis. Op 4 november van dat jaar werd in het Altare della Patria de Onbekende Soldaat begraven, een soldaat die naamloos bleef en de gevallenen van de Grote Oorlog vertegenwoordigt, van wie velen nooit een graf hebben gehad. Het lichaam was een paar dagen eerder in de basiliek van Aquileia gekozen uit elf doodskisten van onbekende soldaten. Het werd aangegeven door Maria Bergamas, moeder van Antonio, een soldaat die in de oorlog omkwam en vermist werd verklaard nadat een bombardement de plaats waar hij begraven lag onherkenbaar had gemaakt.
Omdat 4 november niet langer een feestdag is
Sinds de eerste naoorlogse periode is het al tientallen jaren een nationale feestdag, compleet met een vrije dag. In 1977 veranderden de zaken. Midden in de economische crisis kampte Italië met bezuinigingen, dus schrapte wet nr. 54 enkele feestdagen om de werkdagen te verlengen. 4 november is daar één van: de viering wordt verplaatst naar de eerste zondag van november en de datum verliest zijn feestelijke karakter.
In 2024 erkende een nieuwe wet 4 november officieel als Dag van de Nationale Eenheid en de Strijdkrachten, maar zonder er een feestdag van te maken. Het wordt dus herinnerd door te werken, maar zonder het belang weg te nemen dat het verdient.
De officiële vieringen beginnen traditioneel in Rome, in het Altare della Patria, waar de president van de republiek een lauwerkrans op het graf van de onbekende soldaat plaatst, in aanwezigheid van de hoogste functionarissen van de staat en de leiders van de strijdkrachten. Elk jaar vindt in een andere stad de hoofdceremonie plaats, met de inzet van de eenheden, eerbetoon aan de gevallenen en vaak het viaduct van de Frecce Tricolori.
In heel Italië organiseren prefecturen en gemeenten ceremonies voor oorlogsmonumenten, tonen openbare gebouwen de driekleur en op scholen is de dag vaak een gelegenheid om meer te leren over de Eerste Wereldoorlog. Bovendien stelt de strijdkrachten kazernes, bases en historische musea open voor het publiek, om burgers de kans te geven ruimtes te bezoeken die normaal niet toegankelijk zijn.
