Ook wij hebben AI-angst, als enthousiasme plaats maakt voor angst

Van een occasionele assistent is AI onze beste vriend geworden. Als we niet weten wat we iemand moeten schrijven, vragen we het aan onze vrienden, of komt ChatGPT ons te hulp.
Het is het gemak dat we alles kunnen vragen wat we willen van kunstmatige intelligentie, wat ons ertoe aanzet er zoveel gebruik van te maken.
Naast het gemak is er ook een meer ongemakkelijke vraag ontstaan: als machines alles beter en sneller gaan doen dan wij, welke plaats zullen we dan in de toekomst hebben?

Van opwinding tot paniek: wanneer AI niet meer leuk is

Stel je voor dat je vanaf je telefoon alles kunt vragen of doen wat je maar wilt. Wil je je vriendin photoshoppen naast de jongen die ze leuk vindt? Of doe je liever een psychologische analyse van de man die je pas om 2 uur ’s nachts sms’t?
Met kunstmatige intelligentie kan dat. Steek uw hand op als ChatGPT op uw telefoon is geïnstalleerd.
Het voelt echt alsof je met een echt persoon praat, en het is comfortabel en functioneel. En het is spannend om te zien hoe goed het zich aanpast aan onze behoeften.

Wij zijn niet verrast door het wijdverbreide gebruik ervan, gezien de talloze gemakken die het biedt. Tegenwoordig is het ook geïntegreerd in de services van Google en Microsoft. Hoewel AI in de jaren vijftig werd geboren, is het pas de laatste paar jaar in ons dagelijks leven terechtgekomen, met de lancering van onze vriend en vertrouweling ChatGPT. Nu beschikt bijna elke website over kunstmatige intelligentie.
En het probleem is precies dit.
De snelle verspreiding van AI heeft het aanvankelijke enthousiasme verdoezeld met een nieuwe vorm van AI-angst. We lezen vaak online dat AI op een dag de plaats van mensen op de werkvloer zou kunnen innemen.
Dit geeft ons onzekerheid over de toekomst: zullen we niet langer het werk van onze dromen kunnen doen omdat kunstmatige intelligentie aan het werk is gezet? In het begin waren we enthousiast omdat alles mogelijk was, nu zijn we bang dat alles echt mogelijk is.

AI-angst en angst om vervangen te worden

We zijn altijd toeschouwers als iets dat groter is dan wij, zich als een lopend vuurtje verspreidt.
AI is een heel handig hulpmiddel en we kunnen de kwaliteiten ervan waarderen. Maar we kunnen de toekomst niet voorspellen en ook niet hoe de dataverwerkingscapaciteiten de arbeidswereld zouden kunnen transformeren.
De verschuiving van opwinding naar angst is normaal tijdens een technologische revolutie. We weten niet hoeveel impact dit zal hebben, we zien alleen steeds snellere veranderingen.
Het is normaal om druk te voelen, omdat we ons verplicht voelen om te weten hoe we AI moeten gebruiken als een baan dit vereist. Maar de technologie gaat snel en we zijn ook bang om het niet bij te kunnen houden. Het resultaat is een constant gevoel van druk: alles om ons heen lijkt te versnellen terwijl we proberen bij te blijven.
Juist omdat AI ons duizenden input geeft, bevinden we ons altijd in een situatie van informatie-overload: het is leuk om al onze twijfels op te lossen, maar als we te veel ideeën in ons hoofd hebben, verbruiken we alleen maar onze mentale energie.
En terwijl machines leren schrijven, organiseren, analyseren en zelfs creëren, beginnen we ons af te vragen wat werkelijk menselijk zal blijven.

De onrealistische normen die AI verspreidt

Zoals hierboven vermeld, is kunstmatige intelligentie in staat veel operaties uit te voeren. Als we een idee in ons hoofd hebben en het tot leven willen brengen, kan AI het middel zijn om dat te doen.
Op TikTok verspreiden zich steeds meer kunstmatig gegenereerde foto’s en video’s die zo echt lijken dat we ons afvragen hoe ver de technologie gaat. We voelen ons bijna naïef om geen echte foto te onderscheiden van een ChatGPT-fotomontage. Toch ligt het probleem niet bij ons, maar bij de mate waarin de realiteit samensmelt met technologie. Gelukkig staat er soms onder de nepfoto’s het onderschrift “Content gegenereerd door AI”, zodat er duidelijkheid is.

De beelden die we zien slaan we direct op, dus als het gebruik van Kunstmatige Intelligentie niet erg herkenbaar is, nemen we ze uiteindelijk voor echt aan. Dit zorgt voor verwarring op sociale media, maar ook voor onrealistische normen.
We zijn opgegroeid met het idee van perfectie en vandaag de dag is het bereiken van de normen die door AI zijn gecreëerd werkelijk onmogelijk voor een mens.

Misschien is het echte probleem het tempo van AI

Het integreren van kunstmatige intelligentie op de werkvloer is niet noodzakelijkerwijs een slechte beslissing voor ons werkende vrouwen. Wat ons misschien echt bang maakt, is het tempo waarin de dingen veranderen.
Een technologische revolutie is een radicale verandering in de samenleving veroorzaakt door de introductie van nieuwe technologieën. En het is juist de snelheid van de veranderingen die ons gedesoriënteerd maakt.
We zijn bang voor de toekomst omdat we niet eens de tijd hebben gehad om aan het heden te wennen. Toekomstscenario’s kunnen we niet kennen en dat maakt ons bang, want wat zou er gebeuren als we het niet zouden kunnen bijhouden?

Er staat altijd iets nieuws op de loer en voor ons die nog steeds aan het leren zijn om de wereld van het werk te betreden, is het ingewikkeld om volledig te begrijpen hoe we AI moeten gebruiken.
Bovendien is het een perfect voorbeeld van digitale burn-out. Te veel gebruik maken van Kunstmatige Intelligentie kan onrust en onzekerheid veroorzaken, omdat we het probleem actief benaderen.
Het probleem is juist zijn totale beschikbaarheid, omdat het ons geen mogelijkheid geeft om grenzen te stellen (maar misschien willen we ze onszelf niet eens opleggen). Wanneer alles snel stroomt en we ons toeschouwers voelen, ontstaat de behoefte om grenzen te schetsen die we niet mogen overschrijden. Maar wanneer datgene wat ons bang maakt zich nu als een lopend vuurtje in alle domeinen van de samenleving heeft verspreid, wordt het moeilijk om te vertragen.

Hoe u een gezonde relatie met AI kunt hebben

Er kan sprake zijn van emotionele ambivalentie: we kunnen enthousiast zijn en het gemak van Kunstmatige Intelligentie onderkennen, maar ons ook bewust zijn van de schade die overmatig gebruik kan aanrichten. We kunnen besluiten om het alleen voor specifieke taken te gebruiken, zoals repetitieve bewerkingen of numerieke analyses. Nee, om erachter te komen waarom de jongen die we leuk vinden ons spookt, vragen we het aan onze vertrouwde vrienden, niet aan een machine.

AI kan niet alles, dus laten we ons concentreren op het verbeteren van datgene waar het ons niet door kan vervangen: kritisch denken, emoties en interpersoonlijke relaties. Het is niet nodig om het in zijn geheel te leren gebruiken, maar om de zwakke punten ervan te begrijpen om er onze sterke punten van te maken.
En bovenal kun je vertragen. De effectiviteit waarmee machines werken zorgt er vaak voor dat we multitasking-situaties ervaren om de tijd te optimaliseren. Door ons in plaats daarvan op slechts één taak tegelijk te concentreren, kunnen we ontsnappen aan de spiraal van digitale burn-out en werken zoals we willen.
De ontwikkeling van AI in ons dagelijks leven weerspiegelt onze angst voor verandering: maar al te vaak verandert wat ons omringt volledig, en naarmate de tijd verstrijkt zijn we niet bang voor nieuwigheid, maar voor de twijfel dat we het niet kunnen bijhouden.
Misschien zijn we niet echt bang voor kunstmatige intelligentie. We zijn bang om in een wereld te leven die voortdurend versnelt, terwijl we nog steeds proberen uit te vinden wie we willen worden.