Normaal gewicht, verstoorde stofwisseling: hier is de weegschaal bedrieglijk en wat te doen
- Een onderzoek door de Universiteit van Palermo onder 495 universiteitsstudenten vond metabolische veranderingen bij 9,3% van de steekproef, vaak zelfs bij studenten met een normaal gewicht.
- Het percentage vetmassa maakt beter onderscheid tussen het metabolische risico dan alleen BMI, wat nuttig blijft maar mogelijk aanvullende beoordelingen vereist.
De schaal is niet altijd oprecht. We hebben het niet over technologie, maar over het belang dat aan dit meetinstrument wordt gehecht. Soms, als we het hebben over het metabolisme en niet over het gewicht, kan het feitelijk misleidend zijn. Denk maar aan: 40% van de jongeren die metabolische veranderingen en risico’s vertonen, hebben een volkomen normaal gewicht.
Dit blijkt uit een studie uitgevoerd door de Universiteit van Palermo onder een steekproef van 495 universiteitsstudenten als onderdeel van het ABCD University Students-project, gepresenteerd in Palermo tijdens het Nationaal Congres van de Italiaanse Obesity Society (SIO).
Wat het onderzoek zegt
Volgens wat is gerapporteerd, beïnvloeden veranderingen in het metabolische profiel 9,3% van de onderzochte steekproef. Maar er is één feit dat nog verrassender is. Hiervan hadden 19 van de 46 geïdentificeerde gevallen (gelijk aan 41,3%) betrekking op studenten die een normale Body Mass Index (BMI) op de schaal registreerden.
“Dit laat zien hoe een aanzienlijk cardiovasculair of metabolisch risico zich zelfs achter een geruststellende schaalnaald en een ogenschijnlijk dun silhouet kan verbergen – zegt Silvio Buscemi, voorzitter van SIO, auteur van de studie en hoogleraar klinische voeding aan de Universiteit van Palermo –“.
De studie vergeleek ook de BMI met de taille-tot-hoogte-ratio (WHtR), een parameter die vaak wordt voorgesteld om de abdominale vetmassa te meten. Bij jonge mensen met een normaal gewicht is echter niet aangetoond dat de verhouding taille/lengte personen met een veranderd metabolisch profiel kan onderscheiden van personen die metabolisch gezond zijn.
“Het echte onderscheidende verschil bleek het percentage vetmassa te zijn, wat bevestigde dat de analyse van de lichaamssamenstelling een superieure diagnostische waarde biedt vergeleken met de enige meting op de schaal of traditionele antropometrische parameters – zegt de expert -”.
Het onderzoek hanteerde een geïntegreerde multidisciplinaire aanpak, waarbij niet alleen het gewicht en de lengte werden geëvalueerd, maar ook de lichaamssamenstelling, eetgewoonten, niveau van fysieke activiteit, biochemische parameters, de aanwezigheid van hepatische steatose en de kwaliteit van leven.
Wat kan BMI u vertellen
Body Mass Index blijft het snelste, eenvoudigste en goedkoopste screeningsinstrument voor de hele bevolking. In specifieke levensfasen of patiëntcategorieën is stoppen bij de schaal echter niet voldoende.
“De boodschap van onze studie is zeker niet om de rol van de BMI en de schaal in twijfel te trekken, die de eerste fundamentele stap van klinische evaluatie vertegenwoordigen en blijven – specificeert Buscemi -. Dankzij de eenvoud en dagelijkse toepasbaarheid is BMI onvervangbaar. Bij jonge volwassenen en in bepaalde risicocategorieën kan de eerste stap echter niet tegelijkertijd de laatste zijn. Gewichtsmeting alleen moet, indien geïndiceerd, worden geïntegreerd met tests die de werkelijke lichaamssamenstelling en het metabolische profiel van de patiënt kunnen analyseren.”
De universiteitsperiode valt vaak samen met een radicale verandering in levensstijl: veranderingen in het dieet, vermindering van fysieke activiteit en een grotere sedentaire levensstijl of stress. Kortom, er zijn nieuwe gewoonten.
“Het vroegtijdig identificeren van metabolische veranderingen, zelfs als er geen duidelijk overgewicht zichtbaar is op de weegschaal, stelt ons in staat tijdig in te grijpen – besluit de expert –. Deze geïntegreerde aanpak maakt gepersonaliseerde en veel effectievere preventie tegen toekomstige cardiovasculaire en metabolische complicaties mogelijk.”
