Hemel en sterren van oktober 2026, de Hunter’s Moon zal zichtbaar zijn: wanneer en hoe je hem kunt zien

In oktober heb je niet veel nodig om weer naar de lucht te kijken: een heldere avond, een paar minuten verwijderd van de stadslichten en je ogen naar boven gericht. De astronomische kalender van de maand biedt verschillende evenementen om te markeren, waarbij je vallende sterren, planeten en een volle maan met een beslist suggestieve naam kunt observeren.

De Hunter’s Moon is de meest verwachte tijd van de maand voor sterrenkijkers, maar het is niet de enige. Vóór de volle maan op 26 oktober arriveren de Draconiden en de Orioniden, terwijl Saturnus, sinds 4 oktober in oppositie, bijzonder goed te zien is. En om van deze shows te genieten heb je niet per se een telescoop nodig: in veel gevallen zijn een donkere lucht en een beetje geduld voldoende.

De Hunter’s Moon verlicht de oktoberhemel

De naam van de Hunter’s Moon heeft een eeuwenoude oorsprong en komt voort uit de populaire traditie: de Volle Maan in oktober wordt geassocieerd met de periode waarin we ons na de oogst voorbereiden op de komst van de winter en de jacht.

Dit jaar bereikt de volle maan het exacte moment op maandag 26 oktober rond 05.11 uur, maar je hoeft je wekker niet midden in de nacht te zetten om dit te kunnen zien.

Sterker nog, op de avond van zondag 25 oktober lijkt de Maan al bijna helemaal vol en biedt een uitstekende gelegenheid om deze waar te nemen. Zelfs op 26 oktober, na zonsondergang, keert onze satelliet terug om met zijn licht de hemel te domineren.

Zoek gewoon een punt waar de lucht duidelijk zichtbaar is en ga, indien mogelijk, weg van de helderste lichten van de stad. De volle maan is een van de eenvoudigste astronomische verschijnselen om waar te nemen en om deze reden kan het de perfecte gelegenheid worden voor een avondwandeling, een terrasje of zelfs maar een paar minuten naar de hemel kijken.

Degenen die een verrekijker of een kleine telescoop hebben, kunnen in plaats daarvan zoeken naar details van het maanoppervlak, van kraters tot de donkere gebieden die onze satelliet kenmerken.

Saturnus en vallende sterren: wat te zien aan de oktoberhemel

Maar de hemelse shows die het bekijken waard zijn, arriveren ruim voor het einde van de maand. Op 4 oktober staat Saturnus in oppositie, een configuratie die hem bijzonder gunstig maakt voor observatie: hij komt op bij zonsondergang, blijft bijna de hele nacht zichtbaar en is helder genoeg om zelfs zonder instrumenten te worden herkend. Met een kleine telescoop zijn de ringen te onderscheiden.

Voor vallende sterren zijn er echter twee afspraken. Op de avond van 8 oktober is er de piek van de Draconiden, een zwerm die voor enkele lichtsporen kan zorgen, ook al varieert de activiteit van jaar tot jaar sterk; de beste tijd is de vroege uren van de nacht.

Twee weken later arriveren de Orioniden, met een piek in de nacht van 21 op 22 oktober. Ze zijn gekoppeld aan de fragmenten die zijn achtergelaten door de komeet van Halley en worden gezocht in het hemelgebied dat verband houdt met het sterrenbeeld Orion. Dit jaar bedekt de maan, die voor ongeveer 80% verlicht is, de zwakste meteoren tot zonsondergang, rond 3 uur: het beste venster is vanaf dat moment tot zonsopgang.

Ondertussen vervolgt de Maan zijn reis tussen de sterren en passeert in de loop van de maand blijkbaar verschillende planeten en sterrengroepen. Dit zijn ontmoetingen die niet lang duren en bijzonder mooie uitzichten kunnen opleveren, vooral op foto’s gemaakt bij een voldoende donkere lucht.

De ogen hebben een paar minuten nodig om aan de duisternis te wennen, en zodra ze dat doen, begint wat een bijna lege hemel leek, zich te vullen met sterren.