Marjane Satrapi stierf van verdriet, wat het betekent, wat de symptomen en interventies zijn

Marjane Satrapi is overleden, wat een leegte achterlaat bij al haar lezers, maar vooral opvallend is vanwege de oorzaken van haar verdwijning: de Frans-Iraanse schrijfster stierf in Frankrijk op slechts 56-jarige leeftijd van verdriet, zoals haar familieleden in een verklaring bekendmaakten. Nog maar een jaar geleden overleed ook haar ‘man en liefde van haar leven’, Mattias Ripa, producer, acteur en scenarioschrijver. Het zogenaamde ‘heartbreak-syndroom’ is daarom dodelijk voor vrouwen.

Dood door “hartzeer”

Satrapi’s hart kon de pijn niet aan. De oorzaak van de verdwijning, zoals door de nabestaanden aan de instanties meegedeeld, is toe te schrijven aan het ‘hartzeersyndroom’. Maandenlang rouwde ze om het verlies van haar geliefde echtgenoot, na een leven gekenmerkt door moeilijke beproevingen: in de eerste plaats het verlaten van haar vaderland, Iran.

Wat is het ‘hartzeersyndroom’

Het syndroom heeft een solide wetenschappelijke basis. Dit is een stresscardiomyopathie, een echte ziekte die tot hartziekten leidt, meestal veroorzaakt door ernstige emotionele stress. Zoals de Umberto Veronesi Foundation op haar portaal uitlegt, wordt er een klap voor het hart gegenereerd die “van het sympathische zenuwstelsel komt door een dergelijke ontlading van hormonen, de catecholamines, die het hart kunnen beschadigen, vooral bij mensen die kwetsbaar zijn omdat ze oud of ziek zijn.”

De Engelse studie over de ziekte

De Stichting rapporteert ook de resultaten van een Engels onderzoek onder ruim 114 duizend mensen tussen de 60 en 89 jaar. De steekproef werd gedurende meerdere jaren gevolgd, waarbij “een derde van de vrijwilligers, afgezien van de overleden echtgenoten, weduwe bleef. En sommigen konden de pijn van het verlies niet aan en stierven zelf binnen 30 dagen na het sterfgeval. In die maand was het overlijdensrisico voor de langstlevende echtgenoten dubbel, vergeleken met degenen die nog steeds een koppel vormden”.

Er ontstaat dus een verband tussen emotioneel en lichamelijk lijden, dat zelfs fataal kan zijn. Een tijdige diagnose is essentieel.

Hoe waarschuwingssignalen te herkennen

Sommige symptomen kunnen wijzen op het ontstaan ​​van het liefdesverdriet bij mensen die risico lopen. Over het algemeen lijken de symptomen sterk op die van een hartaanval, zelfs als de pathologieën van elkaar verschillen: ze kunnen pijn op de borst en een gevoel van kortademigheid gemeen hebben. Het is echter een pathologie die niets te maken heeft met de algehele gezondheidstoestand op cardiologisch of cardiovasculair niveau, omdat de kransslagaders mogelijk geen afwijkingen of obstructies vertonen. De anamnese, d.w.z. kennis van de algemene klinische toestand van de patiënt, is daarom van fundamenteel belang. Bovendien kan het elektrocardiogram (ECG) verdere informatie opleveren, samen met een eventueel echocardiogram, coronaire angiografie, magnetische resonantiebeeldvorming van het hart en, indien nodig geacht, zelfs bloedonderzoek. Er wordt bijzondere aandacht besteed aan vrouwen, omdat het onder de vrouwelijke bevolking vaker kan voorkomen, vooral tijdens de menopauze.

Waarom we een vroege analyse nodig hebben

Zoals experts uitleggen, staat het syndroom ook bekend als “Tako-Tsubo-syndroom”, dat wil zeggen de naam van een Japanse vaas die wordt gebruikt voor het vissen op octopussen, omdat de diagnostische beelden op dit object lijken. Het heeft een incidentie van ongeveer 2-3% wereldwijd. De eerste stap om te kunnen ingrijpen is de analyse van patiënten die mogelijk risico lopen, dat wil zeggen degenen die zeer intense gevoelens ervaren: dit kunnen mensen zijn die een aanzienlijk verlies hebben meegemaakt (zoals het verlies van een partner of een kind) of geliefden die worstelen met een gekwelde relatie of een pijnlijk afscheid. Het kan ook voorkomen in de relatie tussen broers en zussen of na een sterke angst. De gemeenschappelijke factor is de stress die het slachtoffer ervaart.

Beroemde precedenten

Het geval van Marjane Satrapi is niet het enige: in het verleden had het verhaal van de dood van singer-songwriter Pino Mango, op 60-jarige leeftijd in zijn Policoro, toegeslagen, 48 uur later gevolgd door dat van zijn oudere broer Giovanni, 75 jaar oud, die tijdens de begrafenis van zijn broer aan een ziekte stierf. Sandra Mondaini verdween ook vijf maanden na haar geliefde echtgenoot, Raimondo Vianello.

Je kunt ingrijpen: zo doe je het

De dood is echter niet altijd onvermijdelijk. Het is opnieuw de Umberto Veronesi Foundation die uitlegt dat “de beroerte (in de meeste gevallen) niet dodelijk kan zijn en behandelbaar is. In het begin komt het voor dat artsen het behandelen alsof het een hartaanval is, “misleid” door de symptomen, maar als uit de instrumentele tests blijkt dat de kransslagaders niet verstopt zijn door een stolsel, veranderen ze de therapie en passen ze de specifieke takosubo toe. Dit is een omkeerbaar syndroom en dat in ieder geval na de eerste maand van de behandeling afneemt. rouw”.

Rouw om het overlijden van Satrapi

Ondertussen blijft het verdriet van de lezers en bewonderaars van Marjane Satrapi, geboren op 22 november 1969 in Rasht, Iran, bestaan. Opgegroeid in haar land van herkomst, in een politiek betrokken gezin, maakte ze de Islamitische Revolutie van 1979 mee. In 1983 werd ze gedwongen in ballingschap te gaan en besloot de familie haar naar Wenen te sturen om haar te beschermen tegen de islamisering door de ayatollah. Ze keerde echter na een tijdje terug naar Teheran, waar ze zich inschreef aan de Academie voor Schone Kunsten in de Iraanse hoofdstad, voordat ze in 1994 definitief naar Frankrijk, naar Parijs, verhuisde en naar Parijs verhuisde. Als cartoonist en scenarioschrijver is haar meest populaire werk het autobiografische Persepolis, gepubliceerd tussen 2000 en 2003 en vervolgens een animatiefilm in 2007, geregisseerd door Vincent Paronnaud