Umberto Bossi sterft, de oneindige liefde voor zijn vrouw Manuela: toen ze elkaar ontmoetten

Umberto Bossi, de man die de kenmerken van de Italiaanse politiek voor altijd veranderde en deze richting de Tweede Republiek stuurde, is op 84-jarige leeftijd overleden. De ‘Senatùr’, oprichter van de Noordelijke Liga, had al zorgwekkende gezondheidsproblemen vanaf 2004, nadat hij een beroerte had gehad. Hij laat een gezin achter, zijn vrouw Manuela Marrone en vier kinderen (Riccardo werd geboren uit zijn eerste huwelijk), van wie hij veel hield en die tot zijn laatste moment met niet aflatende toewijding over hem waakte.

Bossi, geboren in 1941 in Cassano Magnago, is al tientallen jaren de stem van het Noorden en transformeert een autonome intuïtie, geboren uit zijn ontmoeting met Bruno Salvadori, in een massabeweging. Vanaf de geboorte van de Lombardische Autonomistische Liga in 1984 tot aan de nationale triomf van de jaren negentig werd de gelijkenis ervan gekenmerkt door hevige veldslagen, door de turbulente samenwerking met Silvio Berlusconi en door symbolische rituelen zoals die van het water van de Po. Maar achter de figuur van de charismatische en vaak ruwe leider schuilde een man die zijn ware reddingslijn binnenshuis vond.

De ontmoeting met Manuela Carraro

Het meest intieme hoofdstuk uit het leven van Umberto Bossi draagt ​​de naam Manuela Marrone. Hun band, die begin jaren tachtig begon, was het zwaartepunt van een bestaan ​​dat altijd aan de frontlinie leefde. Manuela, geboren in Catania in 1953 maar Milanese door adoptie, was een jonge lerares op een basisschool toen hun paden elkaar kruisten. In die tijd was de toekomstige leider van de Liga bezig met het zaaien van de zaden van wat de Noordelijke Liga zou worden. Maar hij was ook een man die terugkeerde uit een mislukt huwelijk en al vader van een zoon, Riccardo.

Zijn huwelijk met Manuela, gevierd in 1983, markeerde het begin van een band die veel verder ging dan een burgerlijke verbintenis. Manuela Marrone was in feite een discrete en zeer krachtige aanwezigheid, een vertrouwde adviseur die zeer belangrijke beslissingen beïnvloedde en zich altijd afzijdig hield van de publieke verplichtingen van haar man. Samen bouwden ze een groot gezin en verwelkomden nog drie kinderen: Roberto Libertà, Eridano Sirio en Renzo.

De verbinding voorbij de politiek

De rol van Manuela Marrone is vooral op de donkerste momenten van fundamenteel belang geworden. In 2004, toen Bossi werd getroffen door een ernstige beroerte, waardoor zijn gezondheid in gevaar kwam, veranderde Manuela in zijn schild. Zij was het die de lange maanden van rehabilitatie leidde, die zijn privacy beschermde en hem in staat stelde, ondanks zijn fysieke problemen, die symbolische rol te behouden die het ‘Lega-volk’ in hem bleef erkennen.

Hun unie kwam ook tot uiting in culturele projecten, zoals de geboorte van de ‘Bosina School’ in Varese in 1998. Een initiatief dat krachtig werd gesteund door Marrone om de lokale identiteit en tradities te bevorderen, een symbool van een engagement dat niet eindigde in de zalen van het parlement, maar wortel schoot in het gebied en in het onderwijs.

Ondanks de juridische stormen die de partij in 2012 overweldigden en de politieke bitterheid van de afgelopen jaren, gekenmerkt door afwijkende meningen over de nieuwe nationalistische lijn van Matteo Salvini, is de relatie tussen hen nooit wankel geweest. Zij bleef zijn steunpilaar, de getuige van een leven dat hij voor een ideaal had doorgebracht en de enige persoon die dit werkelijk begreep.