Longkanker, hoeveel invloed het heeft op vrouwen en hoe de behandelingen zullen veranderen
- De behandelingen van longkanker zijn veranderd dankzij gerichte therapieën en immuuntherapie, waardoor sommige patiënten de ziekte langer onder controle kunnen houden.
- De sterfte is afgenomen, maar de prognose blijft ernstig; preventie, vroege diagnose en screening van personen met een hoog risico zijn dringende prioriteiten, vooral voor vrouwen.
- Nieuwe onderzoeken en gepersonaliseerde behandelingen voeden het doel om de ziekte voor sommige patiënten chronisch te maken, terwijl het terugdringen van de ongelijkheid in de toegang tot zorg essentieel blijft.
Toen we aan het begin van dit derde millennium over kankertherapieën spraken, was het doel in wezen alleen maar het winnen van een paar maanden leven. Tegenwoordig is het doel, hoewel niet voor alle patiënten, maar voor zoveel mogelijk patiënten, te proberen deze vorm van kanker voor een steeds groter aantal patiënten om te zetten in een chronische ziekte. En we komen dichterbij.
Het is een boodschap van hoop die gepaard gaat met de twintigste verjaardag van WALCE APS – Women Against Lung Cancer in Europe. Maar ook een waarschuwing voor meer aandacht voor preventie voor vrouwen. “20 jaar is en mag geen doel zijn, maar moet worden ervaren als een fase – verklaart Silvia Novello, hoogleraar medische oncologie aan de Universiteit van Turijn, hoofd van de SCDU Medische Oncologie, afdeling Oncologie AOU San Luigi Gonzaga van Orbassano en voorzitter van WALCE – omdat er nog veel moet worden gedaan, te beginnen met de reden die heeft geleid tot de toekenning van de naam van deze vereniging: het aantal vrouwen onder de vrouwelijke bevolking groeit nog steeds.”
In de afgelopen 10 tot 15 jaar is de sterfte wereldwijd met aanzienlijke percentages gedaald, tot 24%, met een zelfs nog duidelijkere krimp (opgenomen tussen 2006 en 2021) in de leeftijdsgroep van 20 tot 49 jaar; 35,5% bij mannen en 46,4% bij vrouwen. Maar de gegevens over de vijfjaarsoverleving – 16% bij mannen en 23% bij vrouwen – plaatsen dit neoplasma nog steeds onder de neoplasmata met de ernstigste prognose. Zoals het AIOM 2025 Witboek onderstreept: “de weg die voor ons ligt is nog steeds erg lang en uitdagend, en preventie blijft het belangrijkste wapen”.
Preventie voor vrouwen
Primaire preventie, screening en het overwinnen van ongelijke toegang blijven openstaande en cruciale uitdagingen; Het roken van tabak blijft de belangrijkste beïnvloedbare risicofactor voor longkanker.
“Onze inzet in de komende jaren zal gericht zijn op het versterken van de primaire preventie, het maken van screening tot een routinematig hulpmiddel voor mensen met een hoog risico, en het concreet verminderen van de ongelijkheid in de toegang tot zorg voor degenen die al de diagnose longkanker hebben – benadrukt Novello –“.
Praktisch gezien betekent dit dat het noodzakelijk is de ziekte te onderscheppen voordat deze zich manifesteert, dus in een zo vroeg mogelijk stadium. Bij proefpersonen met een hoog risico (zware rokers en ex-rokers) is in gerandomiseerde onderzoeken aangetoond dat screening met een lage dosis CT-thorax de sterfte aan longkanker vermindert. Hoe vroege diagnose toegankelijk kan worden gemaakt voor de mensen die er het meeste baat bij hebben, is de echte vraag.
Roken is verantwoordelijk voor minstens 85% van de klinisch gediagnosticeerde longkankers, maar roken is in het algemeen causaal geassocieerd met meer dan 20 soorten solide tumoren.
“Aangezien dit pathologieën zijn die gebukt gaan onder een hoog sterftecijfer en een opmerkelijke impact op de volksgezondheid, is een preventieve interventie nu echt urgent om de verspreiding ervan te beperken – onderstreept Enrica Capelletto, medisch directeur bij SSD Thoracic Oncology AOU San Luigi Gonzaga Orbassano (TO), afdeling Oncologie, Universiteit van Turijn -. Wat betreft de tot nu toe beschikbare gegevens over de verspreiding en veiligheid van nieuwe elektronische apparaten voor roken, of meer in het algemeen nieuwe producten op basis van nicotine die als “laag risico” worden ervaren door jongeren, is er momenteel geen regelgeving.
We weten dat de damp die vrijkomt stoffen bevat die de luchtwegen irriteren en tal van bepaalde kankerverwekkende stoffen, maar er is nog steeds een gebrek aan bepaalde wetenschappelijke gegevens die kunnen omschrijven dat ze volledig vrij zijn van gezondheidsrisico’s.”
De dubbele revolutie
Volgens deskundigen heeft de behandeling van longkanker, die tientallen jaren lang alleen op chemotherapie als standaardbehandeling berustte, twee revoluties doorgemaakt.
De eerste therapeutische revolutie begon met de moleculaire karakterisering van de verschillende vormen van longkanker en moleculair gerichte therapieën; de tweede houdt verband met de komst van immunotherapie, momenteel de standaardbehandeling, zowel bij gevorderde ziekten als, meer recentelijk, in de vroege stadia. Immunotherapiebehandelingen hebben chemotherapie niet vervangen, maar vullen deze in veel gevallen aan. Deze twee revoluties hebben de vooruitzichten voor veel patiënten radicaal veranderd en veranderen ook de epidemiologie van dit neoplasma.
Veelbelovend nieuws op veel fronten kwam van de recente ESMO 2026 die plaatsvond in Madrid, waar talloze experimentele onderzoeken werden gepresenteerd met zeer bemoedigende resultaten en de evolutie van de behandeling werd herhaald, waarbij tegenwoordig gebruik wordt gemaakt van therapeutische sequenties, adjuvante en neo-adjuvante therapieën, combinaties van oude en nieuwe medicijnen, waardoor het mogelijk wordt gevorderde ziekten gedurende lange perioden onder controle te houden en de initiële vormen te genezen.
Er is een sterke indicatie voor een tijdige en nauwkeurige moleculaire karakterisering, zowel in het begin, voor de keuze van het eerste medicijn, als op een later tijdstip, wanneer het medicijn mogelijk faalt en er vandaag de dag behoefte is aan nieuwe therapeutische keuzes. En het heden legt al de basis voor een niet al te verre toekomst die openstaat voor een baanbrekende onderzoekslijn: het therapeutische vaccin.
Chronicisatie doelstelling
De progressieve evolutie van longkanker naar een chronische ziekte heeft gevolgen voor de klinische en therapeutische behandeling, maar ook voor de levensverwachting en de vooruitzichten voor patiënten. “20 jaar geleden hadden we, vooral bij gemetastaseerde ziekten, weinig therapeutische opties en beperkte resultaten: vandaag kunnen we voor een deel van de patiënten echter denken in termen van jaren van ziektecontrole, therapeutische sequenties, persoonlijke en familiale projecten die doorgaan – legt Lucio Buffoni uit, directeur van de afdeling Functionele Oncologie (DFO), directeur van SC Oncologie en Hematologie-oncologie, hoofd van screening Valle d’Aosta Umberto Parini Ziekenhuis, Aosta.
De term ‘chroniciteit’ beschrijft deze verandering: we kunnen de tumor niet altijd definitief elimineren, maar in sommige gevallen kunnen we hem lange tijd onder controle houden, met behandelingen die zich aanpassen aan de evolutie van de pathologie. We kunnen echter nog niet zeggen dat longkanker een chronische ziekte is geworden, maar dat er groepen patiënten zijn bij wie deze doelstelling vandaag de dag concreet haalbaar is.”
