Michele Mari, waar gaat het over De stenen gasten die de Strega-prijs 2026 hebben gewonnen

Er waren mensen die hem al als favoriet beschouwden nog voordat de zesde groep werd aangekondigd en uiteindelijk werden de voorspellingen gerespecteerd. Michele Mari won de Strega-prijs 2026 met I convitati di pietra, aan het einde van een editie die gepaard ging met de onvermijdelijke controverses en een debat dat in de dagen voorafgaand aan de proclamatie aanleiding had gegeven tot discussie in de redactiewereld.

Maar afgezien van de media-aandacht die gepaard ging met de 80e editie van de belangrijkste literaire prijs van Italië, blijft het vooral een roman die iets diep menselijks, controversieels en soms angstaanjagend reëel vertelt.

Waar gaat ‘De Stenen Gasten’ over?

Het begint allemaal op 22 juli 1975. Er is een jaar verstreken sinds het afstuderen en de dertig voormalige klasgenoten van de III A-klas van de klassieke middelbare school Berchet in Milaan ontmoeten elkaar voor een diner. De avond gaat van toastjes over naar herinneringen aan de jaren die net voorbij zijn, en onder de gasten ontstaat een idee dat voorbestemd is om hun leven te markeren: ze sluiten een bloedverdrag en besluiten dat ze elkaar elk jaar weer zullen zien, altijd op dezelfde dag en in hetzelfde restaurant, totdat de laatste van de groep in leven blijft.

Het pact is echter niet alleen symbolisch. Bij elk diner stort elk van de deelnemers een deel van het geld in een gemeenschappelijk fonds dat jaar na jaar zal groeien. Wanneer er nog maar drie gasten over zijn, wordt het bedrag verdeeld onder de laatste overlevenden.

Wat op het eerste gezicht een speelse gimmick lijkt, wordt zo de drijvende kracht achter de hele roman. Bij elk nieuw diner is de lezer jaar na jaar getuige van de stroom van de levens van de hoofdrolspelers. Er zijn mensen die trouwen, mensen die van baan veranderen, mensen die ouders worden, mensen die verhuizen, mensen die hun dromen verwezenlijken en mensen die hun zekerheden zien instorten. En dan komen de ziekten, de sterfgevallen en vooral de stoelen die leeg blijven.

Naarmate het economische fonds groeit en het aantal deelnemers afneemt, verandert in de loop van de tijd ook de betekenis van hun pact. De nostalgie van de middelbare schooltijd wordt vervangen door rivaliteit, jaloezie en achterdocht.

Relaties lopen uiteen, sociale en economische verschillen ontstaan, oude wrok komt weer naar boven en die belofte die de groep bij elkaar had moeten houden, leidt uiteindelijk ook tot een subtiele en wrede concurrentie. Elke afwezigheid brengt het einddoel een stukje dichterbij en dwingt de hoofdrolspelers om een ​​ongemakkelijke gedachte onder ogen te zien: hoeveel weegt het voortbestaan ​​van anderen op hun eigen lot?

Michele Mari wint de “Premio Strega 2026”

De overwinning van Michele Mari werd door veel experts al na de bekendmaking van de zesde finalist als de meest waarschijnlijke beschouwd. De schrijver arriveerde op de slotavond als favoriet en won de Strega-prijs 2026 nadat hij het hoogste aantal voorkeuren had behaald in de eerste selectie en eindigde met 190 stemmen.

Achter hem stonden Matteo Nucci met Platone. Een liefdesverhaal (152 stemmen), Bianca Pitzorno met La sonnambula (84), Alcide Pierantozzi met Lo sbilico (78), Teresa Ciabatti met Donnaregina (75) en Elena Rui met Vedove di Camus (64).

Zijn reis naar Strega verliep echter niet zonder controverse. Een paar weken na de proclamatie belandde de schrijver in het middelpunt van een storm vanwege enkele zogenaamd aanstootgevende zinnen gericht op de nagedachtenis van Michela Murgia, gerapporteerd tijdens een etappe van de Strega Tour.

De schrijver verwierp de reconstructies en bood toch zijn excuses aan als sommige van zijn woorden Teresa Ciabatti, die bij het gesprek aanwezig was, misschien pijn hebben gedaan. Uiteindelijk bevestigde het oordeel van de jury wat veel waarnemers als de meest waarschijnlijke uitkomst beschouwden.