Aura, wat het betekent om het te hebben en hoe punten werken op sociale media

Verander het leven in een op scores gebaseerd videospel. Aura werkt als volgt: als je de aandacht trekt zodra je een kamer binnenkomt, charisma hebt zonder te forceren en charmant bent, dan verdien je aurapunten.
Het is een nieuwe gemeenschappelijke taal die niet langer gebaseerd is op esthetiek, maar op aanwezigheid. De score die via Aura Points wordt gegeven, helpt de last van sociaal oordeel te verlichten.

Aura, wat het werkelijk betekent om het te hebben

Er zijn mensen die een kamer binnenkomen en moeiteloos de aandacht lijken te trekken. En die, ondanks dat hij over veel talent en schoonheid beschikt, er nog steeds in slaagt niet op zijn plaats te lijken. In de taal van sociale media is het verschil de aura.
Een andere maatstaf dan gebruikelijk, die niet gebaseerd is op schoonheid: je kunt mooi zijn, maar hebt geen uitstraling omdat je als te geconstrueerd of onzeker wordt ervaren.

De aura is de ironische versie van ons verlangen om te weten hoeveel we waard zijn in de ogen van anderen. Omdat de Aurapunten uiteindelijk door anderen aan ons worden toegewezen. Het concept aura is interessant omdat het het midden houdt tussen identiteit en perceptie van anderen. Er is geen echte ranking, maar we zijn erin geslaagd een abstracte kwaliteit, zoals charisma, om te zetten in een partituur.
Maar let op: je hoeft niet te proberen Aura Points te verdienen, want die werken precies het tegenovergestelde. Hoe natuurlijker een actie is, hoe meer punten je verdient. Omgekeerd, als je met opzet een pose construeert die spontaan lijkt, verlies je aura.
Waarom zijn we dan begonnen een numerieke waarde aan charisma te geven?

Aurapunten zijn de maatstaf voor charisma

Herinner je je de periode nog dat de ‘Ik stem en zeg wat ik denk’-polls erg populair waren op Instagram? Ze waren vaak gebaseerd op esthetiek en karakter. Hier zijn Aurapunten een soort bijgewerkte versie van enquêtes, maar dan toegepast op houding. Aurapunten zijn rechtstreeks ontleend aan videogames en stellen ons in staat een ‘ranglijst’ van absurde scores te creëren op basis van onze acties, waardoor sociale situaties in een spel worden omgezet.

Je verdient 1.000 punten als je een plek betreedt en je helemaal op je gemak lijkt, of je verliest 500 als je midden in een gesprek tussen vrienden een voor de hand liggende vraag stelt. Een slechte indruk die een catastrofaal puntenverlies zou kunnen kosten. Als je met minimale inspanning iets indrukwekkends kunt doen, heb je uitstraling. Omdat het concept eenvoudig is: charisma mag niet worden geforceerd. Moeiteloos en wenselijk zijn moet deel van je zijn, of in ieder geval zo lijken van buitenaf.
Aurapunten zijn nog steeds een extern oordeel dat ook bijdraagt ​​aan het vergroten (of soms verminderen) van ons zelfrespect. Omdat we niet alleen door anderen gezien willen worden, willen we ook weten hoeveel we waard zijn.

Waarom moeten we charisma scoren?

Aura Points zijn natuurlijk een meme, maar hun succes spreekt ook over een andere realiteit van sociale media: hoe ze ons gewend zijn alles te kwantificeren. Volgers, likes, views, alles wordt omgezet in cijfers en hoe hoger ze zijn, hoe belangrijker ze voor ons lijken.
Aurapunten dragen dezelfde logica in zich op schijnbaar moeilijk te meten terrein: charisma. Het is de paradox van de aura: het heeft menselijk gedrag kwantificeerbaar gemaakt. Charisma is op zichzelf een spontaan kenmerk en moeilijk te isoleren. Heel vaak zijn degenen die van dit geschenk genieten charmant, vriendelijk, glimlachend en energiek. Met Aura Points zijn we in staat om het geheel te evalueren en te kwantificeren.

Het doel van Generatie Z was om een ​​gemeenschappelijke en directe taal te gebruiken. Als ik over iemand zeg: “Hij heeft veel uitstraling”, vat ik al een veel langer en abstracter concept samen. De reputatie van mensen wordt in wezen beheerd als een spel dat de faalangst een beetje vermindert. De wetenschap dat iemands gedrag wordt beoordeeld op basis van cijfers en niet op basis van daadwerkelijke oordelen, maakt alles lichter en zelfs zelfspot: het sociale oordeel wordt lichter.

Het hebben van aura betekent niet dat je mooi bent

Het interessante aspect van de auratrend is dat deze het concept van schoonheid duidelijk heeft gescheiden van dat van aanwezigheid. Je kunt mooi zijn, maar de indruk wekken dat je te verlangend bent naar de goedkeuring van anderen. Of je wordt beschouwd als een standaard schoonheid, maar hebt zoveel charisma dat je ieders aandacht trekt.
Voor Aura Points is esthetische schoonheid niet bepalend voor de score. Het zijn de vibraties die je uitstraalt als je praat, hoe je beweegt, hoe je omgaat met slechte indrukken. Houding is moeilijk om op tafel te bestuderen, het is niet iets dat kan worden opgebouwd.

De aura werkt alleen in de blik van anderen. En wat ons aurapunten oplevert, is het zelfvertrouwen en de stijl die we op een volledig spontane manier uitstralen.
Op sociale media worden degenen die grote aantallen bereiken er vaak van beschuldigd deze alleen te verkrijgen vanwege hun schoonheid, waardoor hun persoonlijkheid wordt gekleineerd. In het geval van Aurapunten zijn degenen die een hoge score behalen, op een uitstekende manier met een slechte situatie omgegaan, of zijn ze met vastberadenheid een oneerlijke situatie tegemoet gegaan. Kortom, hij wist hoe hij zijn aanwezigheid moest laten gelden.
Het hebben van een aura betekent niet dat je mooi bent, maar dat je iedereen de schoonheid van je aanwezigheid laat waarnemen.

Bestaat de aura echt of geven anderen deze aan jou?

Vanuit esoterisch oogpunt wordt de aura beschreven als een ‘lichtveld’, of energetische halo, dat een persoon omhult. Op sociale media is het een metafoor geworden voor charisma en waargenomen charme.
Aura is in de context van onze generatie niet zozeer een eigenschap die je bezit, maar eerder een perceptie die anderen van je hebben. Aurapunten dienen om het zichtbaar en kwantificeerbaar te maken. Wat er bij jou gebeurt, wordt beoordeeld. Het is misschien niet waar, maar het is een sociaal oordeel.

Het wordt lichter gemaakt door de partituur. Stel je voor dat je struikelt in het bijzijn van de jongen die je leuk vindt. Een vriend van je zou tegen je kunnen zeggen: ‘Je hebt 1000 aurapunten verloren’, in plaats van te lachen en te oordelen over wat er net is gebeurd met ongelukkige zinnen als ‘Oh mijn God, je struikelde gewoon voor hem, ik zou mezelf begraven.’ De partituur maakt van het oordeel een grap.
We bevinden ons midden tussen onze persoonlijkheid en de manier waarop we deze door anderen laten waarnemen. De aura is een oordeel dat aan ons wordt gegeven, maar dat wij op onze beurt aan anderen toeschrijven.
Laten we spelen met een van onze favoriete obsessies: weten hoe anderen ons zien.