Vrouw stierf aan een vioolspinbeet, risico’s, verspreiding, behandelingen
De pijn van Sabrina Gigliotti duurde 40 dagen, maar de pijn van haar familie duurt voort: de 39-jarige vrouw uit Ostia stierf aan wat in alle opzichten een vioolspinbeet lijkt te zijn, die niet werd herkend door de ziekenhuisartsen tot wie ze zich herhaaldelijk wendde nadat haar been voor het eerst was opgezwollen. Daarna begon ze steeds ondraaglijker pijn te ervaren, ook in haar buik. Het Openbaar Ministerie van Rome heeft een zaak wegens doodslag geopend en de autopsie, op bevel van de magistraat, zal de exacte doodsoorzaak kunnen vaststellen. De hypothese is echter dat de beet van de vioolspin, aanwezig in Italië en die in het verleden al doden had veroorzaakt, fataal was.
Van de vermeende beet van de vioolspin tot de verslechtering
Het begon allemaal toen de vrouw, oorspronkelijk uit Ostia en moeder van twee kinderen, een verdachte steek opmerkte “ter hoogte van haar rechterdij”. Om deze reden ging ze half september naar de eerste hulp van het Grassi-ziekenhuis in haar stad, waar de artsen antibioticatherapie voorschreven. De pijn in haar been ging echter niet alleen niet weg, maar de zwelling nam zo sterk toe dat de 39-jarige ertoe werd aangezet om naar het Celio-ziekenhuis in Rome te gaan: in dit geval werden enkele medicijnen toegediend, zonder echter verder te gaan met tests om de oorzaken van het probleem vast te stellen. “Ondanks de medicijnen leek het steeds erger te worden met mijn zus, ze begon pijn te krijgen in haar onderrug, lagere gewrichten en brandende pijn in haar buik en rug”, meldde de broer van Gigliotti, toen hij een klacht indiende nu zijn zus was overleden, nadat “ze niet eens kon ademen vanwege de sterke hoest”. Tussen 18 en 20 oktober begon de vrouw zelfs moeite te krijgen met lopen: om weer naar het ziekenhuis terug te keren, moest ze daarom haar toevlucht nemen tot krukken.
Verergering, ziekenhuisopname en overlijden
In Grassi, waar het slachtoffer voor de tweede keer was teruggekeerd na de medicijnen bij Celio, moesten de artsen constateren dat de situatie was verslechterd en spraken ze van een “zeer kritieke situatie aangezien Sabrina een infectie in haar bloed had” en “geïntubeerd moest worden”. Overgeplaatst naar Spallanzani moest de directeur van de afdeling infectieziekten aan haar familie melden dat “de situatie zeer ernstig was, aangezien Sabrina een aangetaste long had met één deel in necrose, hartproblemen, die bijna tot stilstand waren gekomen”. De situatie verslechterde toen de vrouw op 21 oktober opnieuw werd overgebracht, en dit keer naar San Camillo, waar de gezondheidswerkers vaststelden dat “de infectie te wijten was aan een virus dat een gif vrijgaf” en dat “er niets meer aan gedaan kon worden”. Na vier dagen stierf Gigliotti in het ziekenhuis, en nu heeft de familie officieel een klacht ingediend waarin om opheldering wordt gevraagd over de doodsoorzaak, toegeschreven aan de beet van een vioolspin. De autopsie kan licht werpen, maar het algemene beeld lijkt verenigbaar met de hypothese van de dood.
Hoe herken je een vioolspinbeet?
Zoals de experts van het Niguarda-ziekenhuis uitleggen: “De beet van de Loxosceles rufescens (de wetenschappelijke naam van het insect, Nrd) inocculeert een cytotoxisch gif dat het lijden veroorzaakt van de cellen waarmee het in contact komt, waardoor lokale schade aan de weefsels wordt veroorzaakt. Het werkt niet in op het zenuwstelsel en veroorzaakt geen systemische symptomen zoals spierspasmen, tachycardie, ademhalingsmoeilijkheden of malaise die ziekenhuisopname vereisen. Hoewel de belangrijkste symptomen alleen huidig zijn, het is moeilijk om een typische symptomatologie voor de beet van een vioolspin te beschrijven”, verduidelijkt het portaal, gebaseerd op de indicaties van de Italiaanse Antigifcontrolecentra, in samenwerking met de specialisten van de Italiaanse Vereniging voor Arachnologie en Natalia Mochi, dermatoloogspecialist.
De gevolgen van de steek
De effecten van de beet kunnen erg van elkaar verschillen en de ernst van de gevolgen hangt ook af van de initiële gezondheidstoestand van de gebeten persoon, samen met “het feit dat de spin vaak niet bijtend wordt gezien en daarom kunnen andere oorzaken niet worden uitgesloten. Dit is de reden waarom het niet mogelijk is om met zekerheid de ernst te voorspellen van de laesie die zich na een beet zal ontwikkelen”. Alle experts zijn het erover eens dat een vioolspinnenbeet over het algemeen niet onmiddellijk pijnlijk is. Pas in een later stadium komen er vaak alarmbellen zoals: branderig gevoel, jeuk, toenemende pijn en soms tintelingen. Naarmate de dagen verstrijken, evolueert de laesie en kan deze de vorm aannemen van een donkere, erythemateuze, pijnlijke en moeilijk aan te raken zwelling.
Wanneer u zich zorgen moet maken
De beet van de vioolspin is niet altijd gevaarlijk, maar je moet je zorgen maken wanneer de zwelling, in plaats van te verbeteren, groter wordt, omdat naast het gif het gevaar kan voortkomen uit anaërobe bacteriën, dat wil zeggen die zelfs zonder zuurstof kunnen overleven en zelfs ernstige infecties kunnen veroorzaken, zoals necrotiserende fasciitis. In dit geval zijn de diepe lagen van de huid en het onderhuidse weefsel betrokken en bestaat er een risico op necrose en septische shock, met de dood tot gevolg.
Behandelingen en voorzorgsmaatregelen
In geval van verdenking adviseren dermatologen om niet te vertrouwen op doe-het-zelf, met behulp van vrij verkrijgbare crèmes of zalven, vooral als cortison of antihistaminicum, omdat deze de symptomen kunnen “bedekken” of verminderen zonder het probleem op te lossen. Door contact op te nemen met medische centra is het echter mogelijk om de beet te identificeren en eventueel door te gaan met de behandeling, waarbij de wond meestal wordt schoongemaakt, in een doek gewikkeld ijs wordt aangebracht, mogelijk pijnstillers worden toegediend en tetanusprofylaxe wordt gegeven. In de meeste gevallen verloopt het herstel zonder complicaties. Antibiotica kunnen alleen worden gebruikt als de laesie geïnfecteerd raakt. In bepaalde gevallen kan chirurgische verwijdering van de necrose worden overwogen, maar alleen als het gebied goed is afgebakend. In geval van een allergische reactie wordt ook de voorziene behandeling voor anafylactische shock uitgevoerd.
