De staat Gapla, de ‘natie van Gen Z’: waar deze zich bevindt en het project (in gevaar)

Laat het niet gezegd worden dat we verstoken zijn van vindingrijkheid. De staat Gapla is een micronatie gelegen tussen Servië en Kroatië, opgericht door een deel van onze generatie die digitalisering, inclusiviteit en een innovatieve voetafdruk belooft.
Dit is een project dat gevaar loopt, omdat het nog niet is onderkend. Maar de intentie om een ​​staat te stichten die met de tijd meegaat, is er.

Wat is Gapla State en waarom heeft iedereen het erover?

Wij zijn gevestigd langs de Donau, op de grens tussen Servië en Kroatië. Een groep Gen Z-kinderen probeerde opnieuw een staat te stichten.
Gapla State is een zelfbenoemde micronatie gelegen in een stukje “niemandsland”. Het is nog niet erkend, dus voorlopig is het gewoon een online project met een community die het werk op afstand volgt. Het is niet de eerste keer dat iemand op het kleine stukje grond aan de Donau probeert een nieuwe natie te stichten: zaken als Liberland en Verdis stuitten vrijwel onmiddellijk op bureaucratische problemen en kregen geen internationale erkenning. Maar de staat Gapla belooft innovatie, digitalisering en vooral openheid van geest. De pijlers van onze generatie.

Het project ging in 2019 online van start en heeft al zijn eigen cryptocurrency, paspoorten en een nog te planten vlag: blauw, met een rood kruis en een gele ster op een lichtblauw veld. Het overheidsapparaat lijkt ook al gedefinieerd te zijn, zoals blijkt uit de hoofdwebsite van de staat. Er is de minister van Public Relations, Amalia Battle, die de president, Hendrik Täks, steunt.
Het project is nog steeds volledig digitaal en de Gapla-staat wordt internationaal niet erkend. Het loopt gevaar, omdat de natie zonder internationale erkenning niet de juridische status van een staat heeft. Maar wie weet, misschien verschijnt er over een paar jaar een nieuwe natie die speciaal voor ons is gecreëerd op de kaarten.

De staat Gapla: hoe en waarom het project werd geboren

De Gapla-staat is een noviteit vergeleken met eerdere pogingen om het gebied aan de Donau te vestigen. Het hoofddoel is niet om een ​​werkelijk nieuwe staat te creëren, maar eerder om te experimenteren met een model van burgerschap en erbij horen. Een plek creëren die diensten aanbiedt die specifiek zijn ontworpen voor onze generatie, waar innovatie, duurzaamheid en de digitale dimensie naast elkaar bestaan. Volgens de oprichters is de Gapla State de representatie van onze nieuwe levensstijl. Het wil een bestuur dat zich aanpast aan ons: wereldburgers, we zijn niet langer geïnteresseerd in traditionele nationale grenzen. De staat wordt de plek waar mensen uit verschillende landen elkaar kunnen ontmoeten en samenwerken, waar het concept van erbij horen zich niet langer zal ontwikkelen op basis van de fysieke locatie, maar op basis van gemeenschappelijke interesses, passies en doelstellingen.

De online gemeenschap zou blijven bestaan, maar met een ruimte waar we elkaar periodiek kunnen ontmoeten en die de toekomst weerspiegelt waarin we ons voorstellen dat we leven. Het beroemde ‘niemandsland’ is een gebied waar Servië en Kroatië al jaren om vechten, en onze generatie zag ons als de perfecte plek voor de natie. De Gapla-staat is een grote netwerkstaat, dat wil zeggen een natie die online is geboren maar een fysieke aanwezigheid wil vestigen.
Het idee werd online geboren en het is juist door de digitalisering dat de (niet-erkende) regering van het land bureaucratische operaties uitvoert zoals burgerschap of cryptocurrency.

Omdat Gapla een riskant project is

De onlinegemeenschap is sterk, maar er zijn bureaucratische en logistieke obstakels. Internationale erkenning ontbreekt: de Gapla-micronatie kan niet samenwerken of de bevoegdheden uitoefenen die kenmerkend zijn voor soevereine staten. De documenten waarvan de oprichters zeggen dat ze al zijn begonnen met het uitgeven ervan, hebben geen juridische waarde en kunnen voor geen enkel bedrijf worden gebruikt.

De aangewezen landruimte maakt al jaren deel uit van een geschil tussen Servië en Kroatië. Daarom staan ​​de lokale autoriteiten niemand toe de terra nullius in bezit te nemen, en brengt de situatie het project van de jonge makers nog meer in gevaar. Het is in het verleden al gebeurd met zaken als Liberland en Verdis.
Het is een werkelijk ambitieus project, maar er is een gebrek aan economische en organisatorische steun om het idee van een volwaardige staat voort te zetten. Gapla is misschien meer geboren als een stille roep van onze generatie die een eigen ruimte wil, meegaat met de tijd en waar zij zich thuis kan voelen. Het doel is om een ​​plek te creëren waar we vrijelijk de idealen kunnen uitdragen die lijken aan te sluiten bij die van onze generatie.

Wat de staat Gapla ons leert over onze relatie met burgers

Het project is interessant omdat het een passie naar voren brengt die velen van ons intrinsiek hebben: het ervaren van de wereld zonder grenzen, in al zijn facetten. Wij zijn de laatste generatie die een kindertijd zonder internet heeft geleefd en degene die zich heeft aangepast aan een drastische verandering met de komst van sociale media. We hebben een leven, gemeenschap en routine op digitale platforms. We hebben elke dag contact met mensen van over de hele wereld. We hebben in het buitenland gereisd en gestudeerd en werken slim.
Voor ons krijgen de concepten van verbinding met iemands land en burgerschap nieuwe nuances. We baseren onze identiteit niet langer alleen op ons land van herkomst, maar op onze vaardigheden, waarden en interesses. We herkennen onszelf vaak in online gemeenschappen waar de kennis van de folklore van andere landen gemengd is.

De netwerkstaat is, net als de Gapla-staat, precies dat en trekt steeds meer aandacht omdat het een mogelijke optie voor digitaal burgerschap zou kunnen zijn.
Het idee komt van de generatie van de toekomst: wij. Het gevoel ergens bij te horen kan zich ook ontwikkelen vanuit een netwerk van verbonden mensen, en niet alleen vanuit een door grenzen begrensd gebied.
Het is duidelijk dat traditionele staten niet zullen verdwijnen en dat alles nog steeds afhangt van de instellingen. Meer dan een nieuwe natie spreekt Gapla over de wens om het concept van erbij horen te heroverwegen. Of het project nu slaagt of niet, het laat zien hoe een deel van Generatie Z zich gemeenschappen voorstelt die niet alleen gebaseerd zijn op een territorium, maar ook op gedeelde waarden, digitale relaties en gemeenschappelijke doelen.